اللّه الحرام به ابى جعفر عمرى و ابن وجنا دستور رسيده ، فارجع . در مقدّم ياقوتهء چهاردهم عبقريّهء دهم است كه خطّ آن بزرگوار را ديده ، مراجعه شود .
[ حسن بن قاسم بن العلا ] 7 ياقوتة
يكى از ايشان حسن بن قاسم بن العلا است ؛ چنانكه ضمن توقيعى كه نزديك به مردن قاسم از ناحيهء مقدّسه براى او صادر شده و به اخبار آن بزرگوار چشمهاى كور او بينا شده ؛ ما آنرا در ياقوتهء سى و هشتم عبقريّهء هشتم اين بساط ذكر نمودهايم .
چنين است كه قاسم مذكور بعد از بينا شدن به حسن پسرش روآورد ، گفت :
خداوند تعالى تو را به مرتبهاى خواهد رساند ، آنرا به چه طريق قبول مىكنى ؟
حسن گفت : با شكر خدا قبول مىكنم .
قاسم گفت : شرط نايل شدن به آن مرتبه اين است كه از شرب خمر بازگشتنمايى .
حسن گفت : اى پدر ! به حقّ كسى كه تو او را ذكر مىكنى ، سوگند ياد مىكنم ، هر آينه از شرب خمر و كارهاى بدى كه تو آنها را نمىدانى برگشتم .
در آن حال قاسم دستها را بالا برده و گفت : پروردگارا ! اطاعت خود را بر حسن الهام نما و او را از معصيت و نافرمانى خود بازدار و تا سه مرتبه اين دعا را در حقّ وى نمود . سپس كاغذى طلبيد و وصيّت خود را در آن نوشت و نيز اراضى كه در دست داشت ، براى حضرت صاحب الامر بود كه پدرانش به آن حضرت وقف كرده بودند .
از جمله وصيّتهاى او به حسن اين بود پسرم ! اگر به امر وكالت صاحب الامر عليه السّلام اهل و سزاوار شدى ، ممرّ معيشت خود را از نصف اراضى من كه مشهور به قرجيده است ، قرار داده ، چون مابقى آن ملك ، براى مولاى من صاحب الزمان - عجّل اللّه تعالى فرجه - است و اگر براى وكالت آن سرور در تو اهليّت پيدا نشد ، خير خود را از مصادر و مواردى طلبنما كه خداوند آنها را قبول دارد .
حسن وصيّت پدر را به همان نحو كه گفته بود قبول كرد ، بعد از مدّت كمى تعزيه