- عجّل اللّه تعالى فرجه - واسطه و ايلچى و وكيل ، ثقه و امين آن حضرت است . در كارهايتان به او رجوع و در مهمّات خود به او اعتقاد كنيد . مأمور شده بودم اين را به شما برسانم و رساندم .
در بحار « 1 » از كتاب الغيبت « 2 » از هبة اللّه بن محمد بن بنت امّ كلثوم ، دختر ابى جعفر عمرى روايت كرده ، گفته : امّ كلثوم دختر ابى جعفر به من خبر داد و گفت : ابى قسم حسين بن روح سالها وكيل پدرم بود ، املاك او را نظارت مىكرد و اسرار وى را به رؤسا و بزرگان شيعه مىرساند و با پدرم به حدّى خصوصيّت داشت كه پدرم هرچه ميان خود و كنيزانش مىگذشت به او نقل مىكرد ، زيرا او پيش پدرم تقرّب داشت و به او مأنوس بود و هر ماه پدرم سى دينار به رسم استمرار مىداد ، علاوه بر آنچه از وزرا و بزرگان شيعه ؛ مانند طايفهء آل فرات به او مىرسيد ، چون نزد ايشان بلندمرتبه و جلالت قدرى داشت .
جلالت شأن او به دلهاى شيعه رسوخ كرده بود ، زيرا ايشان خصوصيّت پدرم را به او نسبت دانسته بودند ، پدرم نزد ايشان او را توثيق و تعديل كرده ، فضل و ديندارى و صلاحيّت او را به امر وكالت اظهار نموده بود ، پس در حال حيات پدرم اسباب وكالت برايش مهيّا شده ، وصيّت در باب وكالت به نصّ امام عليه السّلام به او منتهى گرديد ، بنابراين در خصوص وكالتش اختلاف واقع نشده ، احدى در اين باب شكّى ننمود ، مگر كسى كه از اوّل امر به حال پدرم جاهل بود ، با وجود اين احدى را از شيعه نمىدانم كه در اين باب شكّى داشته باشد .
راوى گويد : اين حديث را از بسيارى از طايفهء بنىنوبخت ؛ مانند ابى الحسين بن كبير و غير او شنيدم .
در بحار « 3 » از آن كتاب است كه جماعتى از ابى عبّاس به ما خبر دادند كه او گفته :
اوّلين توقيع او را كه به دست ابى قسم بيرون آمده بود به خطّ محمد بن نفيس در كتابى
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 317 - 316 .
( 2 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 373 - 372 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 359 .