[ پانصد الى ششصد سال ] 14 صبيحة
طبقهء پنجم معمّرين اشخاصىاند كه سنّشان در اين سراى عبرت ، پانصد الى ششصد سال است و آنها اشخاصى متكاثره و افرادى متظافره مىباشند .
از ايشان جلهمة بن ادد بن زيد بن يشحب بن عريب بن زيد بن كهلان بن يعرب است ، به جلهمه طىّ گويند و طايفهء طىّ ، تماما به او نسبت داده مىشوند ؛ چراكه بنابر نقل غيبت طوسى رحمه اللّه « 1 » او پانصد سال در اين سراى پرملال زندگانى نموده .
از ايشان يحابن بن مالك بن ادد ، پسر برادر جلهمهء سابق الذكر است ، چون بنابر نقل مزبور ، او نيز پانصد سال در اين دار فانى عمر كرد . ميان جلهمه و پسر برادرش ، يحابن بن مالك بر سر چراگاه منازعه شد ؛ جلهمه از هلاكت عشيرهء خود ترسيد ، از محلّ توقّف خود كوچ و منازل را طىّ نمود و از اين جهت ، طىّ ناميده شد ، او صاحب اوجا و سلمى است كه دو كوه براى قبيلهء طىّاند . « 2 »
از ايشان ذو القرنين است ؛ چنانكه در ناسخ آمده : چون ذو القرنين از كار سدّ و زيارت بيت الحرام و بنيان مقدونيّه فراغت يافت ، زوايهء عزلت را از چهار دولت نعم البدل دانسته ، به دولة الجندل آمد و به عبادت حقّ عزّ و جلّ ، روزگار مىگذاشت ؛ با اينكه بيشتر مردم ، غاشيهء طاعت او بر دوش مىداشتند و عدد جنودش از ريگ بيابان فزون بود .
قوت خويش و نفقهء عيال خود را به حرفهء زنبيل بافتن ، مىيافت ، مردى متواضع و جهاددوست بود ، چهرهء سرخ و سفيد ، قامتى به اندازه و سرى بس بزرگ داشت و گيسوان سياه از آن فرومىگذاشت ؛ پانصد سال زندگانى يافت ، چهل سال ، جهان بانى كرد و از دومة الجندل به سراى جاويدانى شتافت ، جماعتى مدفن شريفش را جبال تهامّه و گروهى نفس مكّه دانستهاند .
هامش
( 1 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 124 .
( 2 ) . همان .