با كسانى كه مثل و هم كفو شما هستند . نفوس خود را به امورى واداريد كه موجب شرافت و رفعتاند . جمال زنان ، شما را از نجابتشان نفريبد ، زيرا تزويج زنان نجيب به سبب شرافت است . نسبت به طايفهء خود فروتنى كنيد و بر ايشان ستم و تعدّى ننماييد تا به اخلاق نفيس نايل شويد و در خصوص چيزى كه بر آن اجماع كردهاند ، با ايشان مخالفت نكنيد ، زيرا مخالفت ، موجب عيب مرد مطاع است .
از غير طايفهء خود دور شويد و اهل خانهء خود را از خانه متوحّش نگردانيد ، زيرا باعث گمنامى و رفتن بركت و نيز موجب اضمحلال حقوق ايشان است . سخنچينى را از ميان خودتان ترك نماييد تا هنگام حدوث و نزول بليّات به همديگر يارى كنيد و بر خصم غالب آييد . از طلب منفعت حذر كنيد مگر از جايى كه آفتى به شما نرسد .
همسايه را به نعمت خانهء خود اكرام كنيد و حقّ مهمان را بر نفوس خود مقدّم داريد . با سفيهان ، طريقهء حلم را پيش گيريد تا حزن و اندوه شما كم گردد . از جدا شدن بپرهيزيد ، زيرا آن ، ذلّت شماست .
در مقام بذل و بخشش نفوس خود را زيادتر از طاقت تكليف نكنيد ، مگر در حال اضطرار ، زيرا آن ، ذلّت شماست و نيز اگر به قدر وسعت بذل كنيد ، خلايق شما را معذور مىدارند و ملامت نمىكنند و باز قدرت بخشش در شما باقى مىماند ، اينگونه داد و دهش بهتر از اين است كه اسراف كنيد و همهء چيزهايى كه در دست داريد ، يك مرتبه بذل نماييد و بعد از آن محتاج گرديد كه مردم چيز كمى به شما اعانت نمايند و از كمى آن عذر بخواهند . سخن شما در همهء امور يكى باشد تا عزيز شويد و دم شمشيرتان تيز گردد .
پيش غير اهل كرم و جود ، آبروى خود را نريزيد و اهل دنائت و لئامت را به داد و دهش تكليف نكنيد كه در آن تقصير مىكنند . بر همديگر رشك و حسد نبريد كه باعث هلاكت شما مىشود . از بخل اجتناب نماييد ، زيرا دردى شديد است . به ادب ، سخا و دوستى اهل فضل و حيا خانههاى شرافت و رفعت را براى خود بنا كنيد و دلهاى مردم را به داد و دهش با خودتان دوست كنيد .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 478
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٤٧٨