باشد ، پس عطف « و أنت يا على » از قبيل عطف خاصّ بر عام است ؛
با اينكه محتمل است اصل خبر كافى ، مثل خبر طوسى رحمه اللّه « و احد عشر من ولدى » بوده و تبديل لفظ احد به اثنا ، از اشتباه يا تصرّف نسّاخ ناشى شده باشد ، زيرا اثنا عشريّت ائمّه ، مركوز اذهان شيعهء اثنا عشريّه است و چون در خبر لفظ احد عشر يافته ، حمل بر غلط كرده و اثنا عشر نوشته .
قرينهاى بر قوّت احتمال مزبور اين است كه روايت شيخ طوسى در تمام الفاظ جز در همين يك كلمه با خبر كافى موافقت دارند . علّامه مجلسى مثل اين احتمال را در خبر ابى لبيد مخزومى در لفظ تسعون و ستّون داده است .
نيز مانند همين تبديل در خبر وفات صدّيقه كه خمس و سبعين يوما ، بعد از رحلت پدرش مشهور شده ؛ خمس و تسعين يوما احتمال داده شده كه با روايت معتبره موافق است ، عجيب است كه در اين مقام ، اين احتمال به خاطر شريف علّامهء مجلسى نرسيده يا آنكه رسيده ولى متعرّض آن نشدهاند و اللّه الأعلم .
[ روايت صدوق از امام حسين ( ع ) ] 28 صبيحة
صدوق رحمه اللّه در كمال الدين « 1 » از حضرت حسين بن على عليهما السّلام روايت نموده كه فرمود :
من و برادرم ، بر جدّم رسول خدا داخل شديم ، حضرت مرا بر زانوى چپ و برادرم را بر زانوى راست نشانده ؛ ما را مىبوسيد . سپس فرمود : بأبى أنتما من امامين سبطيين ! اختاركما اللّه منّى و من ابيكما و من امّكما و اختار من صلبك ، يا حسين تسعة ائمّة تاسعهم قائمهم و كلّهم في الفضل و المنزله سواء عند اللّه تعالى ؛ پدرم فداى شما دو امام و دو سبط باد ! كه خداوند شما را از من و پدر و مادرتان اختيار فرموده ، اى حسين ! از صلب تو ، نه امام اختيار نموده كه نهمى آنها قائم ايشان است و همهء آنان در فضل و منزلت ، نزد خداى تعالى برابرند .
هامش
( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 269 .