نمىپذيرد ؛ توهّم نسخ حكم شريعت شود ، چراكه نسخ ، جز در صورت تأخّر زمانى تشريع حكم لاحق از حكم سابق تحقّق نيابد ؛ مثلا امروز ربا ، حرام و فردا مباح گردد ، امّا اگر هردو حكم در زمان واحد تشريع شود ؛ مثل اينكه صاحب شريعت بگويد :
امروز ربا حرام و فردا مباح است ، اين نسخ نيست ، بلكه بيان زمان حكم است .
مقام ما هم از اين قبيل است ، چون صاحب شريعت خودش گويد : اسلام منافق ، قبول جزيه از اهل كتاب و حكم به ايمان و بيّنات تا زمان ظهور قائم است ، بعد از ظهور او ، من حكم ديگرى تشريع كردهام ، فافهم و تبصّر . اين مطلب در جواب شبههء بيست و پنجم مخالفين ، مفصّلا ذكر شده است ، فارجع و طالع . . . ، الخ .
[ روايت شيخ طوسى از رسول خدا ( ص ) ] 25 صبيحة
در غيبت طوسى رحمه اللّه ، « 1 » در جمله حديثى از حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت نموده كه فرمود : ان اللّه اختار من الناس الأنبياء و اختار من الأنبياء الرّسل و اختارنى من الرّسل و اختار منّى عليّا و اختار من علىّ الحسن و الحسين و اختار من الحسين ، الأوصياء ، تاسعهم قائمهم و هو ظاهرهم و باطنهم .
بدان كلمهء « و هو ظاهرهم و باطنهم » در شأن امام غايب از انظار ، در السنهء ناطقهء الهيّهء ائمّهء اطهار ، تكرار شده و آنچه در معنى آن از علماى اعلام رسيده ، سه امر است :
اوّل ؛ علّامه مجلسى رحمه اللّه فرموده : مقصود از ظهور ، غلبه ، استيلا و استعلا بر اعادى و جملهء كفّار و مشركين و غرض از بطون غيبت ، اختفا و استتار از انظار مىباشد ، چون ميان حجج الهى و ائمّهء راشدين ، فقط ذات مقدّس حضرت حجّة بن الحسن - ارواحنا له الفداء - حاوى اين دو صفت و جامع اين دو خصلت است .
دوّم ؛ يكى از فضلا فرموده : مراد از ظهور ، ظهور برحسب حجّت و برهان و مقصود از بطون ، احتجاب از ديدهء مردم مىباشد و اختصاص اين امر به حضرت
هامش
( 1 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، صص 143 - 142 .