شباهتى به خاتم انبياست و او قيام به شمشير مىباشد .
خلاصه حضرت قائم ، در رأفت ، رحمت ، عطا ، جود ، عبادت ، زهادت ، شجاعت ، وقار ، هيبت و دعوت به اسلام با نيروى شمشير و مجاهدت ، مانند حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىباشد ولى در بعضى خصوصيّات با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله متفاوت است ، چون حضرت رسول مأمور به مدارا بود و اگر كسى از روى نفاق ، اظهار اسلام مىنمود ؛ به مفادّ
وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً
« 1 » مىپذيرفت ، مداراى آن حضرت به حدّى بود كه مىگفتند : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله گوش است ، هركس هرچه مىگويد ، گوش مىدهد و خداى فرمود :
قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ
« 2 » .
همچنين رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اهل كتاب را ميان قبول اسلام ، دادن جزيه و يا حربه مخيّر مىفرمود ، ولى سيرت حضرت قائم چنين نيست ؛ چون آن حضرت با منافقين ، همان معامله را مىفرمايد كه با كفّار مىكند تا به مفادّ
يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ
« 3 » و كريمه
يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً
« 4 » دين و عبادت خاصّ و خالص براى خدا باشد و وعدهء الهى انجام پذيرد ، لكن برحسب اخبار بسيار ، حضرت قائم حكم جزيه را برمىدارد و كفّار را ميان قبول اسلام و قتل مخيّر مىفرمايد .
نيز حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به صريح « انّما اقضى بينكم بالأيمان و البيّنات » در مقام قضاوت از روى بيّنه و يمين ، حكم مىفرمود ولى حضرت قائم ، به علم خود حكم مىفرمايد ، پس اخبارى كه شباهت سيرت آن جناب را با سيرت رسول خداى نفى مىنمايد ، ناظر به عدم شباهت در بعضى از جزئيّات و خصوصيّات است .
ايماض في دفع اعتراض
مبادا آنجا گفته شد حضرت قائم ، ايمان اهل نفاق و جزيهء اهل كتاب را
هامش
( 1 ) . سورهء نسا ، آيه 94 .
( 2 ) . سوره توبه ، آيه 61 .
( 3 ) . سورهء انفال ، آيه 39 .
( 4 ) . سورهء نور ، آيه 55 .