چنانكه بنابر آنچه در جامع كافى « 1 » است ، اين فرق از فرمودهء حضرت باقر عليه السّلام ظاهر مىشود .
قال عليه السّلام : « من الأمور ، امور موقوفه عند اللّه يقدّم منها ما يشاء و يؤخّر منها ما يشاء و هذا هو المعنى المراد عند الاماميّه من القول بالبدا ، فافهم و استقم » .
[ حضرت امام باقر از حضرت رسول ] 11 صبيحة
در بصاير الدرجات « 2 » به اسناد خود از امام باقر عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : روزى رسول خدا درحالىكه جماعتى از اصحاب خدمتش بودند ، به درگاه الهى عرض كرد :
پروردگارا ! برادرانم را به من برسان و باز اين را به درگاه الهى عرض نمود .
آن حال ، اصحاب عرض كردند : يا رسول اللّه ! ما برادران تو نيستيم ؟
فرمودند : نه ! شما اصحاب من هستيد ، برادران من جماعتى هستند كه در آخر الزمان مىباشند ، آنها به من ايمان مىآورند درحالىكه مرا نديدهاند ؛ به درستى كه خداى تعالى پيش از آنكه آنان را از پشتهاى پدران و بچّهدانهاى مادران بيرون آورد ، به نامهاى خود و نامهاى پدرانشان به من شناساند ، هرآينه باقى بودن هريك از ايشان بر دين خود ، شديدتر و دشوارتر از خرط قتاد در شب تار است يا هركدام از آنها كه در بر دين خود باشد ؛ مانند كسى است كه اخگر درخت غضا را در دستش نگاه دارد ، ايشان مانند چراغهاى شب تارند ، خداوند عالم همهء آنها را از فتنههاى تيره و تار نجات مىدهد .
اين ناچيز گويد : در ترجمهء جلد سيزدهم بحار « 3 » است كه مترجم گويد : درخت غضا بنابر آنچه نقل شده ، درختى است كه آتش آن به غايت تيز مىشود كه از شدّت
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 147 ؛ ر . ك : المحاسن ، ج 1 ، ص 243 ؛ الفصول المهمة فى اصول الائمة ، ج 1 ، ص 221 .
( 2 ) . بصائر الدرجات ، ص 104 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 59 ، ص 219 .