تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 705

مساهمون:

ص٧٠٥
فرقهء خامسه جماعتى از صوفيّه‌اند كه امامت را نوعى مىدانند و مىگويند : خصوص شخصى ، مدخليّتى در قائميّت ندارد و انتساب ظاهرى به پيغمبر ، شرط اين مطلب نيست ، بلكه هرمرتاض كاملى كه صفات پسنديده و اخلاق حميده دارد ، در هرعصرى كه ظاهر شود ، همان قائم و واجب الاطاعه است .
پس به هردورى ولييى قائم است * تا قيامت آزمايش دايم است هركه را خويش نكو باشد ، برست * هركسى كو شيشه‌اى يابد ، شكست پس امام حىّ قائم آن ولىست * خواه از نسل عمر ، خواه از علىست مهدى هادى وى است اى نيك خو * هم نهان و هم نشسته پيش رو
اخبار متواتره بر انحصار ائمّه در دوازده تن و اين‌كه دوازدهمى ، همان قائم آل محمد است ؛ اين مذهب را ردّ مىنمايد . فرقهء سادسه جماعتى از صوفيّه‌اند كه مىگويند : قائم موعود همان كاملى است كه در رأس الف مىآيد ؛ چنان‌كه در رأس هرماه ، مروّج مىآيد .
به هرالفى ، الف قدّى برآيد * الف قدّم كه در الف آمدستم
مىگويند : روز خدايى ، هزار سال است كه انّ يوما عند ربّك كالف سنة ممّا تعدّون ؛ او در هرهزار سال ، كاملى را پديد مىآورد و براى هدايت خلق ، تربيت مىنمايد كه كل يوم هو في شأن
اى اخى هرقرن از بهر حيات * جوهرى سر بر زند ، بهر ثبات هرزمان وقتى اميرى ديگر است * مستى هرشى ز خمرى ديگر است تابش خورشيد هرروز ، اى جوان * حسن تو همراه دارد بىگمان كه مكرّر نيست فعل كردگار * گرچه يك رو مىنمايد كار و بار گوش جان پيش آر و مقصودم شنو * مسكن خود باز جو ، هرسو مدو