معاونت و مدد كرد ؛ لذا در مقابل آن ، با وجود شرك و كفرش ، از عذاب غرق نجات يافت و بدين عمر طويل ، مكافات ديد .
اشارة عرفانيّة و بشارة وجدانيّة
آن بعض ، پس از ذكر اين حكمت گفتهاند : در اينجا نكتهاى است و آن اين است كه كافرى كه نوح را در ساختن كشتى معاونت مىنمايد ، از عذاب اين جهان نجات مىيابد ، بندگانى كه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله را در دين معاونت نموده ؛
وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى
« 1 » و شريعت او را با عمل به احكام و تعليم آن به نادانان ، معاونت نموده باشند ؛ اگر از عذاب آن جهان نجات يابند ، چه عجب باشد .
بالجمله ، بنابر آنچه در بعضى از تفاسير معتبر و كتاب خلاصة الأخبار است ، معاونت عوج در ساختن كشتى نوح بدين كيفيّت بوده كه هنگام وحى به حضرت نوح دربارهء ساختن كشتى ، جبرييل از مورد بهشتى ، شاخهاى بياورد و به نوح عرض كرد : اين را در زمين فرو بر ! چون بنشاند ، در مدّت چهل سال درختى گرديد كه بلندى آن هزار و دويست و پهناى او سيصد ذرع شد . آنگاه جبرييل آمد و گفت : حق تعالى مىفرمايد :
كشتى را بساز !
نوح فرمود : يا جبراييل چگونه كشتى بسازم ؟
گفت : اين درخت را بيفكن و تخته كن تا من تو را تعليم دهم . نوح درخت را بريد و تخته كرد ؛ تختهء اوّل كه جدا شد ، نام آدم بر آن نوشته بود ، بر تخته دوّم ، نام شيث مرقوم بود ، بر تختهء سوّم ، نام خود نوح بود و همچنين تا صد و بيست و چهار هزار تخته كه جدا كرد ، بر هريك ، اسمى از اسماى انبيا نقش بسته بود و بر تختهء آخر ، نام حضرت خاتم الانبيا نوشته بود . جبرييل مىگفت و نوح تختهها را به هم وصل مىكرد و ميخ مىزد ، تا آنكه تختهها تمام شد و براى پوشش كشتى ، دوازده تختهء ديگر احتياج بود .
جبرييل گفت : يا نوح ! كسى را بفرست تا درختى كه ميان رود نيل افتاده ، بياورد .
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيه 2 .