روى زمين ، هرجا زهرهء جبينى و هاروت آيينى بود ، آورده ، در غرف و قصور به جاى غلمان و حور جاى دادند تا مصداق
إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ * الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ
« 1 » گشت .
چون خبر انجام آن به شدّاد بد فرجام رسيد ، با سپاهى گران از حضرموت متوجّه نمونهء جنان شد ، هنوز طريق مقصد نپيموده و به مقصود نرسيده ، آوازى مهيب از طرف آسمان گوشزد او و همراهان گشت ، همه در نيمهء راه مردند و به مطلوب نرسيدند ، آن عمارت نيز از ديدهها ناپديد گشت .
گويند در زمان معاوية بن ابى سفيان ، شخصى در طلب شتر گم شدهاش مىرفت ، ناگاه بدانجا رسيد و بهشت دنيا را ديد ؛ هرچه در درختان آن اهتمام فرمود ، نتوانست تصرّف كند ، قدرى جواهر از بن جوىها برداشت ، خدمت معاويه بازآمد و صورت حال بگذاشت ؛ بار ديگر هرچه در طلب آن شتافتند ، راه به مقصود نيافتند .
گويند مدّت ملك شدّاد - عليه اللّعنة و العذاب - ، سىصد سال بود ، اين چيزى بود كه صاحب ناسخ در احوال شدّاد نوشته و در اخبار الدول « 2 » است كه مدّت ملك او نهصد سال بوده و بنابراين نقل ، قدر متيقّن آن است كه نهصد سال عمر داشته و اللّه العالم ، بلكه در كمال الدين « 3 » به اين تصريح فرموده و گفته : و عمّر شدّاد تسع مائة سنة ، فارجع .
از ايشان حضرت شيث بن آدم عليهما السّلام « 4 » است كه خداوند پنج سال بعد از قتل هابيل او را به حضرت آدم كرم فرمود . لفظ شيث ، سريانى و به معنى هبة اللّه است . آن جناب را اورياى ثانى خوانند ؛ چون در لغت سريانى ، اوريا به معنى معلّم است و بعد از آدم او اوّل كسى است كه به تعليم معضلات حكمت و تنبيه ضروريّات شريعت پرداخت و
هامش
( 1 ) . سورهء فجر ، آيه 8 - 7 .
( 2 ) . اخبار الدول و آثار الاول ، ج 3 ، ص 238 .
( 3 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 555 - 552 .
( 4 ) . مدينة المعاجز ، ج 2 ، ص 351 ؛ بحار الانوار ، ج 22 ، ص 235 ؛ تفسير القمى ، ج 2 ، ص 27 . عمر حضرت را در اين كتابها هزار و چهل سال ذكر كردهاند . و در تاريخ مدينة دمشق عمر آن حضرت را 912 سال ذكر كرده است ؛ ر . ك : تاريخ مدينة دمشق ، ج 22 ، ص 281 .