[ نهصد الى هزار سال ] 18 صبيحة
طبقهء نهم معمّرين كسانىاند كه عمرشان از نهصد الى هزار سال بوده و آنها اشخاص كثيره و افراد بثيرهاى مىباشند .
از ايشان شدّاد بن عاد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح است كه از سلاطين عاديان و با هود پيغمبر معاصر بوده ، او بر اكثر معمورهء عالم ، حكمرانى داشت و پادشاهى زبردست و خسروى قوىحال بود ؛ هود نزدش حاضر مىشدى ، دولت توحيدش دلالت مىكرد و مظلّهء ضلالت مىجست . روزى به هود معروض داشت : اگر به دين تو درآيم و عبادت يزدان آغاز كنم چه جزا يابم ؟
هود فرمود : پس از ايمان به ملك منّان ، چون از جهان وداع كنى ، روضهء جنان يا بى و شطرى از خضادت خير المأوى ، نضارت طوبى ، شرفات و قصور و شرافت حور سخن راند .
شدّاد كه صنيع عجب و عناد بود ، گفت : من در بسيط زمين چنين بهشتى طراز كنم و از خلد برين بىنياز باشم . پس رسولى نزد برادرزادهء خود ، ضحّاك بن علوان گسيل فرمود كه در آن زمان بر ملك جمشيد استيلا داشت ، تا از لعل بيگانى ، ياقوت رمّانى ، درارى آبدار ، لئالى شاهوار ، طبلهء عنبر شهبا ، نافهء مشك مطرّا ، طرّهء سپّم دهدهى و بدرهء زر شش سرى چندان كه در مخزن و معدن يافت شود ، انفاذ حضرت دارد .
هكذا طوعا و كرها از اطراف و اكناف عالم محجوبهء خزاين و محفوفهء دفاين را در پيشگاه حضور به معرض ظهور آورد ؛ آنگاه فرمود تا موضعى دلارام در نواحى شام اختيار كردند ، آن عمارت را مشتمل بر دوازده هزار كنگره برآورده ، جدرانش را به زر خالص و سيم خام برافراختند و سقف قصور را به ستونهاى بلور ، معلّق ساختند ، صفحات زر ناب را به جواهر خوشاب ، مرصّع نموده بر بام و در مرتّب نمودند ، در بن انهار به جاى ريگ ، جواهر آبدار ريختند ، در زمين به جاى خاك ، زعفران و عنبر بيختند ، اشجار را از زر مجوّف برآوردند و در آنها مشك و عنبر تعبيه كردند ، در