ارباب سير و تواريخ مدّت عمر آن جناب را به اختلاف ذكر نمودهاند ؛ چنانكه در اخبار الدول است كه مدّت عمرش پنجاه و دو سال و گفته شده صد و بيست سال است ، در ناسخ التواريخ ، عمر آن حضرت پنجاه و يك سال معيّن شده ، و لكن در كمال الدين « 1 » شيخ صدوق - عليه الرّحمة و الغفران - عمر حضرت سليمان و زندگانى او را به نقل از حضرت امير مؤمنان و او از پيغمبر آخر الزمان صلّى اللّه عليه و آله ، هفتصد و دوازده سال دانسته ، چون به اسناد خود ، روايتى كه مشتمل بر مقدار عمر بسيارى از انبياست از آن حضرت نقل كرده ، در آخر آن روايت است : « عاش سليمان بن داود سبع مائة و اثنى عشر سنه » .
[ هشتصد الى نهصد سال ] 17 صبيحة
طبقهء هشتم معمّرين كسانىاند كه مدّت زندگانىشان در اين دار زوال ، از هشتصد تا نهصد سال بوده .
از ايشان عمرو بن عامر مزيقياست كه نسبش به حمير منتهى شود ؛ چنانكه به تابعهء يمن و ملوك غسّانى كه از اولاد اين عمرو مىباشند و قبايل قضاعه ، همدان و بعضى ديگر از اقوام عرب ، به حمير بن سبا بن يشحب بن يعزب بن قحطان نسب مىرسانند .
بالجمله ، عمرو ، حكومت ارض سبا و مأرب را داشت و نزد حضرت ذوجيشان ، پادشاه يمن ، انقياد و فروتنى مىنمود و مطيع و منقاد فرمان او بود ، بنابر نقل از كمال الدين « 2 » ، غرر و درر سيّد مرتضى ، ناسخ التواريخ و ديگر كتب معتبر ، او هشتصد سال در دنيا عمر كرد ، از اين جمله ، چهارصد سال حكومت سبا و مأرب را داشت و به نوبت ملازم خدمت ملوك يمن بود تا آنكه وقت خرابى سدّ مأرب از
هامش
( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 524 .
( 2 ) . همان ، ص 560 .