[ روايت مقتضب از امام حسين ( ع ) ] 3 مسكة
ايضا ابو عبد اللّه احمد بن عيّاش در مقتضب « 1 » به اسناد خود از وكيع بن جرّاح مذكور از ربيع بن سعد از عبد الرّحمن بن ساويط گفت : حسين بن على عليهما السّلام فرمود : از ما دوازده مهدى است ؛
اوّل ايشان ، امير المؤمنين ، على بن ابى طالب و آخر ايشان ، نهم از فرزندان من است .
او قائم به حقّى است كه خداوند به وسيلهء او ، زمين را بعد از مردنش ، زنده و به او ، دين را بر همهء دينها غالب كند ؛ هرچند مشركين براى او كاره باشد ، غيبتى است كه در آن جمعى ديگر برگردند . به درستى كه صابر بر آزار و تكذيب در غيبت او به منزلهء مجاهد با شمشير پيشروى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است .
نيز در آنجا « 2 » از عبد الرحمن بن صالح بن رعيده از حسين بن حميد بن ربيع از اعمش از محمد بن خلف طاهرى از زاذان از سلمان روايت كرده ، گفت : روزى بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم داخل شدم ، چون به من نظر كرد ، فرمود : اى سلمان ! به درستى كه خداوند عزّ و جلّ پيغمبرى و رسولى را مبعوث نكرد ، مگر آنكه براى او دوازده نقيب قرار داد .
گفت : گفتم : يا رسول اللّه ! به تحقيق اين را از اهل كتابين شناختهام .
فرمود : اى سلمان ! آيا دوازده نقيب مرا شناختى كه خداوند ايشان را براى امامت بعد از من برگزيد ؟
گفتم : خدا و رسول او داناترند . پس حضرت مبدأ خلقت خود ، على ، فاطمه ، حسن ، حسين ، و نه امام - صلوات اللّه عليهم - و فضل معرفت ايشان را ذكر فرمود تا آنكه سلمان گفت : گفتم : يا رسول اللّه ! آيا ايمان به ايشان ، بدون معرفت نام و نسبهاى
هامش
( 1 ) . مقتضب الاثر فى النص على الائمة الاثنى عشر ، ص 23 .
( 2 ) . همان ، ص 8 - 6 .