تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
پس امام براى او دور مىشود . پيش مىافتد و با مردم ، به سنّت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در روز جنگ نماز مىكند ، صليب را مىشكند ، خوك را مىكشد و از دنيا مىرود ، پاك و پاكيزه شده و در زمان او سفيانى نزد درختى در غوطهء دمشق كشته مىشود و لشكر او ، در بيدا ، خسف مىشود . هركه مجبور است ، در آن لشكر بر حسب نيّت خود ، محشور مىشود . به تحقيق زمان او شما را رسيده و هنگام او بر شما سايه انداخته است . به تحقيق در قرن چهارم ملحق به سه قرن گذشته ظاهر شد ؛ قرن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه آن ، قرن صحابه بود . آن‌گاه قرن متّصل به دوّمى ، سپس ميان آن‌ها فتراتى شد ، امورى پديد آمد ، هوا و هوس‌ها منتشر و خون‌ها ريخته شد . پس مخفى شد تا آن‌كه وقت معلوم بيايد . شهداى او ، بهترين شهدا و امناى او ، بهترين امنا هستند . نيز گفته : خداى تعالى براى او طايفه را وزرا قرار داده ، ايشان را در مكنون غيب خود پنهان كرده و به كشف و شهود ، ايشان را بر حقايق و آن‌چه امر خداى تعالى بر آن است ، در ميان بندگانش آگاه كرده ، ايشان بر طبق مردانى از صحابه‌اند كه وفا كردند به آن‌چه با خداى تعالى بر آن معاهده كردند و ايشان از عجم‌اند و ميان ايشان عربى نيست ، لكن جز به عربى سخن نمىگويند . براى ايشان حافظى غير از جنس ايشان است كه هرگز معصيت خداوند نكرده‌اند ؛ او اخصّ و اعلم وزرا است . شرحى نيز در كيفيّت حكم مهدى عليه السّلام ، عصمت ، حرمت قياس بر او و تسديد ملك او داده كه موجب تطويل است و در حاشيهء نجم ثاقب فرموده : مخفى نماند عبارت فتوحات كه در اين مقام نقل كردند ، مختلف است و اين به جهت اختلاف نسخ فتوحات است ، چنان‌چه شعرانى در لواقح الانوار القدسيّه المنتقاه من الفتوحات المكّيه تصريح كرده و در كشف الظنون در باب فا ، از او نقل كرده كه در آن‌جا گفته : پس از اختصار كردن فتوحات و حذف بعضى از آن‌ها عالم شريف شمس الدّين سيد محمد بن سيد ابى الطيّب مدنى متوفى سنهء 955