[ محيى الدين محمد بن على العربى الحنبلى ] 4 مسكة
از جملهء ايشان ، محيى الدّين محمد بن على بن محمد العربى ، الحاتم الطايى الاندلسى الحنبلى است كه در باب سى صد و شصت و ششم از كتاب فتوحات « 1 » خود ، مطابق آنچه شعرانى در يواقيت « 2 » نقل كرده ، گفته : بدانيد مهدى عليه السّلام ناچار از خروج است ، لكن خروج نمىكند ، تا آنكه زمين از جور و ظلم پر شود ، پس آن را از عدل و داد پر كند و اگر از دنيا جز يك روز باقى نماند ، خداوند آن روز را طولانى مىكند تا اينكه اين خليفه ، والى شود .
او از عترت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و فاطمه عليها السّلام است . جدّ او حسين بن على بن ابى طالب و والد او ، حسن عسكرى ، پسر امام على النقى با نون ، پسر محمد تقى با تا ، پسر امام على رضا ، پسر امام موسى كاظم ، پسر امام جعفر صادق ، پسر امام محمد باقر ، پسر امام زين العابدين على ، پسر امام حسين ، پسر امام على بن ابى طالب عليهم السّلام است .
اسم او با اسم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مطابق است و مسلمانان ، ما بين ركن و مقام او را مبايعت مىكنند ، در خلق به فتح « خا » شبيه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و در خلق به ضمّ « خا » از او پستتر است ، زيرا احدى در اخلاق مانند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نمىشود و خداى تعالى مىفرمايد :
وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ .
« 3 »
او گشاده پيشانى ، با بينى كشيده است ، نيكوبختترين مردم به سبب او ، اهل كوفهاند . مال را بالسّويّه تقسيم مىكند و در رعيّت به عدالت رفتار مىكند ؛ مرد نزد او مىآيد و مىگويد : اى مهدى ! به من عطا كن و پيش روى او مال است . پس به او آنقدر عطا مىكند كه بتواند آن را بردارد .
وقت سستى دين خروج مىكند . خداوند مردم را به وسيلهء او از مناهى و معاصى باز
هامش
( 1 ) . الفتوحات المكيه ، ج 6 ، صص 52 - 51 .
( 2 ) . اليواقيت و الجواهر فى بيان عقايد الاكابر ، صص 563 - 562 .
( 3 ) . سورهء قلم ، آيه 4 .