فرمود : اين ، برخاستن و خروج قائم آل محمد عليهم السّلام است .
ابن عبّاس نيز مثل آن را نقل كرده و احتمال مىرود غرض حضرت در آيه ، تأويل رزق به ظهور آن جناب باشد كه به سبب نشر ايمان و حكمت و انواع علوم و معارف است كه حقيقت رزق و مدد حيات انسانى و عيش جاودانى است ، چنانچه طعام را در آيهء شريفهء :
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ
« 1 » ، به علم و آنچه بعد از آن از حبّ ، انگور ، زيتون ، نخل ، بساتين ، چراگاه و غيره ذكر شده ، به انواع علوم تفسير فرمودند .
در غيبت نعمانى « 2 » از جناب باقر عليه السّلام مروى است كه فرمود : در زمان آن حضرت ، به خلق حكمت داده مىشود تا آنجا كه زن در خانهء خود به كتاب خداوند و سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حكم مىكند .
يا آنكه مقصود ، تفسير
وَ ما تُوعَدُونَ
باشد ؛ يعنى موعودى كه به شما داده شده و جميع انبيا ، امّتهاى خود را به آمدن او ، وعده دادند ، آمدن آن جناب است ، چنانچه در زيارت آن حضرت است : « السّلام على المهدىّ الّذى وعد اللّه به الأمم أن يجمع به الكلم . »
همچنين در يكى از زيارات جامعه در اوصاف آن جناب است : و اليوم الموعود و شاهد و مشهود .
[ مظهر الفضايح و مبلى السرائر ]
از جمله اسامى آن بزرگوار ، مظهر الفضايح و مبلى السرائر است كه اوّلى را در مناقب قديمه و هدايه « 3 » و دوّمى را در هدايه « 4 » از القاب شمردهاند ، از سير در سيرهء آن حضرت ، حقيقت اين دو لقب معلوم مىشود .
هامش
( 1 ) . سوره عبس ، آيه 24 .
( 2 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 239 .
( 3 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 .
( 4 ) . همان .