مشهور نشدهاند ؟
كشف ؛ محتمل است مراد از امر ، خون ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام باشد كه صاحب و ولىّ و منتقم او ، وجود حضرت است ؛ گويا آن حضرت به همين واسطه ، در لسان خدا و رسول اللّه و ائمّهء هدى عليهم السّلام به منتقم تعبير شده .
خداوند در انكشافات ملكوت براى انبيا ، خصوصا براى حضرت خليل اللّه ، پس از سؤال آنها از قائم بين اشباح و بهذا انتقم من اعدائي فرمود و در قرآن :
وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً
« 1 » بر اين مدّعا اشاره نمود .
شايد به همين سبب آن حضرت شاهر به سيف خواهد شد و تمام اعقاب و اخلاف قاتلين حضرت ابى عبد اللّه را مقتول خواهد نمود . مقتضاى اين معنى ؛ اين لقب مخصوص آن وجود خواهد بود و در هيچ كدام از انبيا و اوليا متحقّق نخواهد شد . لكن محتمل است مراد و مقصود از امر ، عالم امر ، مقابل عالم خلق باشد .
توضيح مقام :
بديهى است خداوند ، دو عالم ايجاد نمود . يكى به عالم امر و ديگرى به عالم خلق معروف شد . موجودات عالم امر را زياده از لفظ كن ، احتياج نبود ؛ به همان امر كن ، موجود شدند . به خلاف موجودات عالم خلق ، كه علاوه بر امر كن ، به مادّه احتياج داشتند .
به عبارت ديگر تمام عوالم مادّيات را ، عالم خلق و كلّيهء عوالم مجرّدات را ، عالم امر مىخوانند . چنانچه آيهء
أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ
« 2 » ، ناظر به اين مقام و كاشف همين مرام است .
مقصود از ملقّب گشتن آن حضرت به اين لقب ، براى آن است كه اين لقب ، به
هامش
( 1 ) . سورهء اسرا ، آيه 33 .
( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 54 .