پس گفتم به آن جناب : يا امير المؤمنين ! فداى تو شوم ! اين لطف و مرحمت براى كسانى است كه با جناب تواند در اين قصر . خبر ده مرا از حال كسانى كه در اطراف زميناند .
فرمود : « اى رميله غايب نيست يا نمىشود از ما مؤمنى در مشرق زمين و نه در مغرب آن . »
و نيز شيخ صدوق « 1 » و صفار « 2 » و شيخ مفيد و ديگران به سندهاى بسيار روايت كردهاند از جناب باقر و صادق عليهما السّلام كه فرمودند : « به درستى كه خداوند نمىگذارد زمين را مگر آنكه در آن عالمى باشد كه مىداند زياده و نقصان را در زمين . پس اگر مؤمنين زياد كردند چيزى را ، برمىگرداند ايشان را - و به روايتى مىاندازد آن را - و اگر كم كردند ، تمام مىكند براى ايشان و اگر چنين نبود ، مختلط مىشد بر مسلمين ، امور ايشان - و به روايتى حقّ از باطل شناخته نمىشد . »
در رقعهء استغاثه به حضرت حجّت عليه السّلام
در تحفه الزائر مجلسى و مفاتيح النجاة سبزوارى مروى است : هر كه را حاجتى باشد ، آنچه مذكور مىشود ، بنويسد در رقعه و در يكى از قبور ائمّه عليهم السّلام بيندازد يا ببندد و مهر كند و خاك پاكى را گل سازد و آن را در ميان آن گذارد و در نهرى يا چاهى عميق يا غدير آبى اندازد كه به حضرت صاحب الزمان - صلوات اللّه عليه - مىرسد و او بنفسه ، متولّى برآوردن حاجت مىشود .
نسخه رقعه مذكوره :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ كتبت إليك يا مولاي صلوات اللّه عليك مستغيثا و شكوت ما نزل بي مستجيرا باللّه عزّ و جلّ ثمّ بك من أمر قد دهمني و أشغل قلبي و أطال فكري و سلبني بعض لبّي و غيّر خطر النّعمة للّه عندي أسلمني عند تخيّل وروده الخليل و تبرّأ منّي عند
هامش
( 1 ) . علل الشرايع ، ج 1 ، ص 195 - 196 .
( 2 ) . بصائر الدرجات ، ص 351 .