ترضى عمن دعاك به فاستجبت له دعائه و حقّ عليك ان لا تحرم سائلك و لا تردّه و بكلّ اسم هو لك في التورية و الانجيل و الزبور و القرآن العظيم و بكل اسم دعاك به حملة عرشك و ملائكتك و انبيائك و رسلك و اهل طاعتك من خلقك ان تصلّى على محمّد و آل محمّد و ان تعجل فرج وليّك و ابن وليّك و تعجّل خزى اعدائه . »
در صدقه دادن براى امام عصر عليه السّلام
چهارم : صدقه دادن است به آنچه ميسّر شود در هر وقت براى حفظ وجود مبارك امام عصر عليه السّلام و ما اين مطلب را در كتاب كلمهء طيّبه توضيح نموديم به اينكه هر صدقه كه انسان مىدهد به هر كس براى هر فايده و غرضى كه در نظر گرفته يا براى نفس خود است يا براى محبوب عزيزى كه گرامى است در نزد او و متوقّف است به حسب ظاهر ، اصلاح بسيارى از امور معاش و معاد او به وجود و سلامتى او ، چون معلّم ناصح و والدين و فرزند و عيال و اخوان و امثال ايشان .
مثلا در حالت مرض يا سفر كردن يكى از ايشان صدقه مىدهد به جهت صحّت و سلامتى او و خير آن ، بالاخره راجع مىشود به خود او ؛ چه صحّت عالم ، سبب سلامتى دين او است و سلامتى فرزند ، باعث قوّت قلب و يا بر طرف شدن زحمت و كلفت و بقاى نام نيك او و استمرار طلب مغفرت براى او است و هكذا .
و چون به برهان عقل و نقل و وجدان هيچ نفسى ، عزيزتر و گرامىتر نيست و نبايد باشد از وجود مقدّس امام عصر عليه السّلام ، بلكه محبوبتر از نفس خويش كه اگر چنين نباشد در ايمان ، ضعف و نقصان و در اعتقاد ، خلل و سستى است ، چنان چه به اسانيد معتبره از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است كه فرمود : « ايمان نياورده احدى از شما تا اينكه بوده باشم من و اهل بيت من محبوبتر نزد او از جان و فرزند و تمام مردم « 1 » و چگونه چنين نباشد ، و حال
هامش
( 1 ) . ر . ك : الامالى ، شيخ صدوق ، ص 414 ؛ مناقب امير المؤمنين عليه السّلام ، ج 2 ، ص 134 ؛ مشكاة الانوار ، ص 153 ؛ بحار الانوار ، ج 27 ، ص 76 .