پس من مىگويم به تو كه عمل كن به آنچه مىگويم به تو كه او است حقّ واضح و كسى كه واگذارد مولاى ما را و غافل شود چنان چه ذكر نمودى پس آن غلطى است واضح ، الخ .
نيز در كتاب مضمار در عمل ماه مبارك فرموده بعد از ذكر ادعيهء سحر از وظيفهء هر شب اين است كه : ابتدا نمايد بنده در هر دعاى مبرور و ختم كند در هر عمل مشكور ، به ذكر آنكه اعتقاد دارد كه او نايب خداوند جلّ جلاله است در ميان بندگان او و بلاد او زيرا كه او است قيّم به آنچه محتاج است به او ، اين صايم از طعام خود و شراب خود و غير اين ، از مقاصد خود از اسبابى كه متعلّق است به حضرت نايب از جانب ربّ الارباب و اينكه دعا كند از براى آن جناب ، اين صايم به آنچه سزاوار است كه مثل آن جناب را به آن دعا كنند و معتقد شود كه منّت مر خداى راست و نايب او عليه السّلام را كه چگونه او را اهل دانسته براى اين مقام و رتبهء او را بلند نمودند تا به اين محل و منزلت . « 1 »
و از اين كلمات شريفه معلوم مىشود كه سبب دعا براى آن جناب يكى براى رسم بندگى و تبعيت و وفاى حقّ بزرگى و جلالت است و ديگرى رفع موانع قبول و اجابت و فتح ابواب لطف و عنايت است .
و امّا تفصيل و شرح دعاهاى مأثورهء مختصّه به آن جناب ، كه بعضى از آنها مطلق است و بعضى مخصوص به زمانى ، پس مقدارى از آن را در اينجا ذكر مىكنيم :
[ ذكر چند دعا در رابطه با امام عصر عليه السّلام ]
دعاى اول :
سيّد رضى الدين على بن طاوس رحمه اللّه در كتاب مذكور بعد از كلام سابق فرموده كه از جمله روايات در دعا كردن از براى آنكه اشاره نموديم به او - صلوات اللّه عليه - روايتى است كه ذكر كرده آن را جماعتى از اصحاب و ما اختيار نموديم خبرى را كه ذكر كرده آن را ابن ابى قرّه ، در كتاب خود به اسناد خود از على بن حسن بن على بن فضال از محمّد بن عيسى بن عبيد به اسناد خود از صالحين عليهم السّلام كه فرمود :
هامش
( 1 ) . ر . ك : اقبال الاعمال ، ج 1 ، ص 191 .