پس امر فرمود حصيرى آوردند . آنگاه ايستاد چسبيده به من و مشغول نماز شد و پيوسته نماز مىكرد و من نيز چسبيده به آن جناب ، نماز مىكردم تا فارغ شديم از نمازهاى خود . آنگاه شروع كرد به دعا كردن و من ، آمين مىگفتم بر دعاى او ، تا آنكه فجر طالع شد .
پس اذان و اقامه گفت و بعضى از غلامان خود را خواند ، پس در عقب او ايستاديم و او پيش ايستاد و نماز كرد با ما . پس حمد خواند و انا انزلناه در ركعت اولى و در ركعت دوم حمد خواند و قل هو الله .
چون فارغ شديم از تسبيح و تحميد و تقديس و ثناى بر خداوند و صلوات بر رسول و آل او و دعا از براى جميع مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات اولين و آخرين و به سجده افتاد و نمىشنيدم از او مگر نفسى ، بعد از يك ساعت طولانى .
آنگاه شنيدم كه مىفرمود : « لا إله الا انت مقلب القلوب و الأبصار » تا آخر دعاى كه طولانى است و در اواخر آن فرمود : « ان تصلّى على محمّد و اهل بيته و ان تأذن لفرج من بفرجه فرج اوليائك و اصفيائك من خلقك و به تبيد الظالمين و تهلكهم عجل ذلك يا ربّ العالمين » الخ .
پس چون فارغ شد ، سر را بلند كرد . گفتم : فداى تو شوم و تو دعا مىكنى به فرج كسى كه به فرج او ، فرج اصفياى خدا و اولياى او است ؟ آيا تو نيستى همان شخص ؟
فرمود : « نه . اين قائم آل محمّد عليهم السّلام است . »
گفتم : آيا براى خروج او علامتى هست ؟
فرمود : « آرى ، كسوف آفتاب در وقت طلوعش ، دو ثلث ساعت از روز ، و خسوف ماه شب بيست و سوم و فتنهاى كه وارد شود بر اهل مصر ، بلا و قطع راه . اكتفا كن به آنچه بيان كردم براى تو و انتظار كش امر صاحب خود را در روز و شب خود . زيرا كه خداوند هر روز در كارى است و شاغل نشود او را كارى ، از كارى . اين خداوند عالميان است و به او است تقويت اولياى او و ايشان از عظمت جلالش ترسانند « 1 » . »
و به اين مضمون ، اخبار بسيار است چون غرض استيفاى تمام آنها نبود ، به همين مقدار
هامش
( 1 ) . ر . ك : إقبال الاعمال ، ص 366 - 368 .