شيخ نعمانى در كتاب غيبت « 1 » روايت كرده از علاء بن سبابه از ابى عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السّلام كه فرمود : « كسى كه بميرد از شما كه منتظر باشد اين امر را ، مانند كسى است كه در خيمهاى باشد كه از آن حضرت قائم عليه السّلام است . »
نيز روايت نموده از ابو بصير از آن جناب كه فرمود : روزى « آيا خبر ندهم به شما ، به چيزى كه قبول نمىكند خداوند عملى را از بندگان ، مگر به او ؟ »
گفتم : بلى !
پس فرمود : « شهادت ان لا إله الّا اللّه و انّ محمّدا عبده و رسوله و اقرار به آنچه خداوند امر فرموده و دوستى ما و بيزارى از دشمنان ما ، يعنى ائمّه مخصوصا و انقياد براى ايشان و ورع و اجتهاد و آرامى و انتظار كشيدن براى قائم عليه السّلام . »
آنگاه فرمود : « به درستى كه براى ما دولتى است كه خداوند آن را مىآورد هر وقت كه خواست .
آنگاه فرمود : « هر كس كه خوش دارد كه بوده باشد از اصحاب قائم عليه السّلام ، پس هرآينه انتظار كشد و هرآينه عمل كند با ورع و محاسن اخلاق ، در حالى كه او انتظار دارد ، پس اگر بميرد و قائم عليه السّلام بعد از او خروج كند ، هست براى او از اجر ، مثل اجر كسى كه آن جناب را درك كرده ، پس كوشش كنيد و انتظار كشيد ، هنيئا هنيئا براى شما اى عصابهء مرحومه . »
شيخ صدوق در كمال الدين « 2 » روايت كرده از آن جناب كه فرمود : « از دين ائمّه است ورع و عفت و صلاح و انتظار داشتن فرج آل محمّد عليهم السّلام . »
نيز از جناب رضا عليه السّلام روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : « افضل اعمال امّت من ، انتظار فرج است از خداوند عزّ و جلّ . « 3 » »
نيز روايت كرده از امير المؤمنين عليه السّلام كه فرمود : « منتظر امر ما مانند كسى است كه در
هامش
( 1 ) . الغيبة ، ص 200 .
( 2 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 337 .
( 3 ) . همان ، ص 644 .