تمام قطعات آن بيابان و اسب خود را بتازد در آنجا با اين حال نشنود هيچ حسّى و حركتى از آن جماعت و نبينند صورت احدى از ايشان را و در سيرش برنخورد و مصادم نشود يكى از ايشان را و نه اسب ايشان را ، بلكه در جميع حالات سير ، آنها منحرف شوند از او به طرف راست يا چپ و از او كناره كنند و دور شوند و نظاير اين مثالها كه مضمون و محصّل آن ، عقايد تمام اشعريّه است .
در اجمالى از حال اصحاب قائم عليه السّلام در شهر جابلسا و جابلقا و غير آن
امّا اماميّه ، پس ايشان در باب معاجز رسول خدا و ائمّهء هدى - صلوات اللّه عليهم - نظير حكايت مزبوره از اين جهت ، اخبار بسيارى نقل نمودند ؛ چنان چه سابقا اشاره شد ، بلكه اخبار بسيارى كه متواتر است ، به حسب معنى نقل نمودهاند در طرف مشرق و مغرب دو شهر عظيم است كه يكى را جابلسا گويند و ديگرى جابلقا ، بلكه شهرهاى متعدّده و اينكه اهل آن شهرها از انصار قائم عليه السّلاماند و با آن جناب خروج مىكنند و بر اصحاب سلاح ، سبقت مىجويند و پيوسته از خداى تعالى مسألت مىكنند كه ايشان را از انصار دين خود قرار دهد و اينكه ائمّه عليهم السّلام در اوقات معيّنه نزد ايشان مىرفتند و معالم دين به آنها مىآموختند و علوم و حكمت حقّهء الهيّه به ايشان تعليم مىكردند .
ايشان از عبادت ، كلال و ملال نگيرند و تلاوت مىكنند كتاب خداوند را به همان نحوى كه نازل شده و به ايشان تعليم نمودند كه اگر بر مردم بخوانند ، هرآينه كافر شوند به آن و انكار كنند آن را و اينكه ايشان سؤال مىكنند از ائمّه عليهم السّلام از چيزى از مطالب قرآن كه نفهميدند آن را .
پس چون خبر دهند ايشان را به آن مطلب ، منشرح مىشود سينههاى ايشان ، به جهت آنچه مىشنوند از ايشان و آنها اصحاب اسرارند و پرهيزكاران و نيكان .
هرگاه ببينى ايشان را ، مىبينى خشوع و استكانت و طلب آنچه نزديك مىكند ايشان را به خداوند عزّ و جل و عمر ايشان هزار سال است و در ايشانند پيران و جوانان ، چون جوانى از ايشان پيرى را ببيند مىنشيند در نزد او ، مثل نشستن بنده و برنمىخيزد ، مگر به