فصل پنجم : در ذكر بعض كرامات باهره ، و مذكور از آن چند كرامت است
كرامت اول [ كراماتى است كه وقوف يافته از براى شيخنا الاعظم مرتضى التسترى النجفي الانصاري ]
كراماتى است كه وقوف يافته از براى شيخنا الاعظم و استادنا الافخم الاورع التقى الاكرم عند البارى ، الشيخ الجليل " مرتضى التسترى النجفي الانصاري " - طيب رمسه و قدس سرّه - و از جملهء آنها واقعهاى است كه روايت كرد آن را شيخ جليل و عالم نبيل " شيخ طه " دخترزادهء " شيخ حسين نجفى " معروف به " ابن النجف " - كه در نجف اشرف امام جماعت مسجد هندى است بعد از وفات خالوى خود شيخ جواد بن شيخ حسين مذكور - از شخصى از همسايگان خود كه در محلهء خويش از محلات نجف اشرف ساكن است كه او گفت :
روزى از ايام شخصى از رفقا و آشنايان به نزد من آمد و گفت : چندى است امر معاش بر من سخت گشته و رايده [ - طعمه ] درستى به دست نيامده و اگر تو همراهى كنى در اين باب فكرى كردهام و تدبيرى به خاطرم افتاده . گفتم : آن چهچيز است ؟ بگو تا آنكه با تو همراه شوم ، اگر مصلحت در آن باشد . گفت : آن ، اين است كه امشب به خانه شيخ مرتضى برويم و هرچه بيابيم بياوريم ، زيرا كه در اين اوقات پولى بسيار نزد او آوردهاند .
چون اين سخن شنيدم بر او انكار كردم و او را از آن عمل منع نمودم . ممتنع نگرديد و اصرار خود را بر انكار من افزود و بالاخره قرار بر آن شد كه با يكديگر برويم و من در حياط خارج توقف كنم و او به داخل رود و آنچه خواهد بردارد و بيايد و با يكديگر خارج شويم بهطورى كه مرا دخلى بر مباشرت نباشد ، پس با يكديگر تقسيم نماييم و بر آن تبانى كرديم