آخوند ، ديدى كه هنوز امام خود را درست و خوب نشناختهاى . چنين مىدهند . اين بگفت و متوجه عمل و زيارت گرديد » « 1 » .
معجزهء پنجم [ آن است كه شخص ثقهء عادل ملّا عبد الحسين خوانسارى كه از مجاورين كربلاى معلى و به تربت پيچ معروف بود نقل كرده ]
آن است كه شخص ثقهء عادل " ملّا عبد الحسين خوانسارى رحمه اللّه " كه از مجاورين كربلاى معلى و به " تربت پيچ " معروف بود - كه تحصيل تربت از مواضع شريفه كرده به آداب مأثوره برمىداشت و به زوّار عطا مىنمود - آن را حكايت كرد ، و بيان آن ، اين است كه : در اوائل اوقات مجاورت ، او را در مجلسى ملاقات كردم و چون در او حالت صلاح و تقوى ديدم و دانستم كه سالها است كه موفق به مجاورت شده و ملازمت حرم مطهر نموده ، از او خواستم كه از غرايب كرامات و معجزات ، آنچه خود مشاهده كرده ذكر نمايد .
از جمله غرائبى كه او ذكر نمود آن بود كه گفت : مسقط رأس من خوانسار ، و چندى در بعض قراى " جابلق " كه از توابع شهر بروجرد است توقف كردم ؛ تا آنكه شوق مجاورت قبر مطهر حسينى در من حادث شد در وقتى كه هوا سرد و مقدمات سفر غير موجود بود . پس دو سر الاغ تحصيل كردم . بر يكى از آنها يك زوج قره سبد - كه از براى حمل انگور ، محمل [ مىنمايند ] و او را بر حمار استوار مىنمايند - بار كردم و چند نفر اطفال كوچك - كه يكى از آنها حسن نام دارد - در آنها گذاشتم ، و بر [ الاغ ] ديگر لحاف انداخته [ و ] زوجهء خود را بر آن سوار كرده به سمت بروجرد روانه شدم كه از آنجا با زوّار به سوى مقصود روانه گردم .
اتفاقا مردى " ملّا محمّد جعفر " نام كه ملّاى آن ده بود و به من مهربانى و اظهار ملاطفت مىنمود ، بر اين عزم و اراده مطّلع گرديده بيامد و در مقام ممانعت برآمد كه هوا سرد است و زاد و راحله هم ندارى و باوجوداين حال ، اين كار از طريقهء عقلا دور است . از او اصرار در منع و از من انكار از امتناع ، تا آنكه مأيوس گرديد و با دست خود بر زمين خطى كشيده گفت : مىروى ، لكن اين بچهها را خواهى كشت . اين خط و اين روز را از خاطر مده .
اين سخن بگفت و برگشت و ما هم روانه شديم تا آنكه به فضل خدا و توجه عزيز زهرا عليهما السّلام همگى سالم و صحيح وارد كربلا گرديديم و چندى بر اين واقعه گذشت تا آنكه زوار آن
هامش
( 1 ) . دار السلام فيما يتعلق بالرؤيا و المنام ، ج 2 ، ص 248 و 249 .