شده در حالتى كه لباس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در بر كرده و عمامه زردى بر سر دارد و كفشهاى پينهدار رسول خدا را پوشيده و عصايش را به دست گرفته و چند رأس بز لاغر در جلو انداخته ، ميراند تا آنها را به نزديك كعبه مىرساند و در آنجا كسى نباشد كه او را بشناسد و او به صورت جوانى ظهور مىكند .
مفضّل عرض كرد : اى آقاى من ، آيا به صورت جوان برمىگردد ؟ فرمود : سبحان اللّه ، آيا اين را كسى مىداند ؟ ! چون امر خدا به او رسد ، به هر صورت كه خواهد ظاهر مىشود .
مفضّل عرض كرد : اى آقاى من ، از كدام مكان و چگونه ظهور مىكند ؟ فرمود : يا مفضّل ، تنها ظهور كند و تنها به بيت اللّه آيد و تنها داخل كعبه شود و شب بر او درآيد در حال تنهايى تا آنكه شب تاريك شود و مردم به خواب روند . جبرئيل و ميكائيل با صفوف ملائكه بر آن جناب نازل شود و جبرئيل گويد : اى آقاى من ، سخنت مقبول ، و امرت نافذ است . چون آن حضرت اين كلام شنود دست مبارك خود بر روى خود كشد و گويد :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
« 1 » .
پس در ما بين ركن و مقام بايستد و به آواز بلند صدا كند و گويد كه : اى گروه نقباء و خاصّان من ، و اى آن كسانىكه خداوند ايشان را پيش از ظهور من در روى زمين براى يارى من ذخيره فرموده ! با صميم قلب و اطاعت به نزد من آييد . پس صداى آن حضرت در شرق و غرب عالم به همهء ايشان برسد در حالتى كه بعض ايشان در محراب عبادت ، و برخى در خواب استراحت باشند ، و آن دعوت را اجابت كرده روى به سمت آن حضرت آورده به زودى در نزد آن جناب در ميان ركن و مقام حاضر شوند . پس به امر خدا نورى مانند ستون از زمين تا آسمان كشيده شود بهطورى كه روى زمين روشن گردد و قلوب مؤمنين منوّر و مسرور گردند و ندانند قائم عليه السّلام ظهور فرموده . پس صبح كنند آن جماعت كه سيصد و سيزده نفر مرد مىباشند - به عدد اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در جنگ بدر - در محضر آن حضرت .
مفضّل عرض كرد : اى آقاى من ، آيا آن هفتاد و دو نفر كه با امام حسين عليه السّلام شهيد شدند با آن حضرت ظهور مىكنند ؟ فرمود : آرى ، ظهور مىكنند و در ايشان باشند ابو عبد اللّه ،
هامش
( 1 ) . سورهء زمر : آيهء 74 : « حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه به وعده خويش دربارهء ما وفا كرد و زمين را ميراث ما قرار داد كه هرجا را بخواهيم منزلگاه خود قرار دهيم ؛ چه نيكوست پاداش عملكنندگان ! » .