بعد از آن قائم عليه السّلام در ميان ركن و مقام مىايستد و نماز مىكند و با وزيرش مىگردد و مىگويد : اى گروه خلايق ، اكنون از خدا يارى خواهم تا آنكه غالب گردم بر ظالمين و غاصبين حق ما ؛ و هركس با ما محاجه كند در خصوص خدا ما نزديكتريم به خدا ، و هر كس در خصوص آدم عليه السّلام گفتگو نمايد هرآينه ما نزديكترين خلايقيم به آدم عليه السّلام ، و هركس با ما در خصوص نوح عليه السّلام گفتگو كند هرآينه ما نزديكترين خلايقيم به نوح عليه السّلام ، و هركس در خصوص ابراهيم عليه السّلام سخن گويد ما نزديكتريم به او ، و هركس در خصوص محمّد صلّى اللّه عليه و آله سخن گويد پس ما به او نزديكتر هستيم ، و هركس در خصوص كتاب خدا گفتگو كند ما به او نزديكتريم . بهدرستى كه ما همهء مسلمانان در اينروز شهادت مىدهيم كه ما رانده شديم و مظلوم شديم و از مال و اهل و ديار خود بيرون شديم و مقهور و مغلوب گرديديم .
آگاه باشيد ! بهدرستى كه ما امروز از خداى تعالى و از هر مسلمان يارى مىخواهيم .
راوى گويد كه : [ امام ] باقر عليه السّلام فرمود : بهخدا سوگند ياد مىكنم كه هرآينه در آن حال سيصد و سيزده مرد و پنجاه نفر زن مانند پارهاى ابر در وقت پاييز از عقب يكديگر در غير موسم حج به مكّه آيند و جمع شوند . چنان كه خدا مىفرمايد :
أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
« 1 » ؛ يعنى : در هرجا كه بوده باشيد خدا شما را جمع كند .
زيرا خداوند بر همهچيز قادر است .
چون آن سيصد و سيزده نفر جمع شوند مردى از آل محمّد عليهم السّلام گويد : اين مكّه معظّمه قريهاى است كه اهل آن بدكارند . پس آن سيصد و سيزده نفر بعد از آنكه عهدنامه و اسلحه و بيرق رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را در نزد آن حضرت بينند ، در ميان ركن و مقام با او بيعت كنند . پس همگى با آن حضرت از مكه بيرون روند ، وزيرش هم در خدمتش باشد .
پس منادى از آسمان به نام آن حضرت و ظهور آن حضرت ندا كند بهطورى كه هركس از اهل زمين بشنوند . نام او ، نام پيغمبر شما است . اگر اين بر شما مشتبه شود - يعنى نام او را ندانيد كه او قائم عليه السّلام است - هرآينه عهدنامهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و اسلحه و لواى او و نفس زكيهاى كه از اولاد حسين عليه السّلام است ، بر شما مشتبه نشود . اگر اينها هم مشتبه شود ،
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 148 .