مانند اينها ، و در آنروز سودى نكند طلايى يا نقرهاى و اين است معنى قول خدا كه فرموده :
فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها
« 1 » » « 2 » .
حديث چهارم [ تفسير حضرت باقر عليه السّلام در آيهء شريفهء إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
]
؛ شيخ مفيد رحمه اللّه در كتاب ارشاد روايت كرده از " وهب بن حفص " از " ابى بصير " از حضرت باقر عليه السّلام در تفسير آيهء شريفهء
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
« 3 » فرمود : مراد از ايشان بنى اميه و مراد از آيه ايستادن آفتاب است از وقت ظهر تا عصر ، و نمايان شدن رو و سينهء مردى است در روى جرم آفتاب در حالتى كه مردم او را به حسب و نسب بشناسند ، و اين قصه در زمان سفيانى واقع مىشود و هلاكت او و قومش در اينوقت واقع گردد و گردنهاى ايشان از براى آن پست شود » « 4 » .
و باز روايت كرده از " حسين بن سعيد " از " منذر بن جوزى " از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود : « پيش از قيام قائم عليه السّلام خداوند خلايق را به آيات چند از گناه منع كند و آن آيات اين است كه آتشى در آسمان ظاهر مىشود و رنگ سرخى ، آسمان را بپوشاند و خسفى در بغداد و خسفى در بصره واقع مىشود ، و خونها در بصره ريخته گردد و عمارات آن خراب و اهلش فانى شود ؛ و بيم ، اهل عراق را فروگيرد به نوعى كه قرار و آرام نگيرند » « 5 » .
حديث پنجم [ رواياتى از امام باقر و صادق عليهما السلام ]
؛ علّامه مجلسى در كتاب بحار از " تفسير عياشى " از " عجلان " از " ابى صالح " از " حضرت صادق عليه السّلام " روايت كرده فرمود كه : « شب و روز نگذرد تا آنكه منادى از آسمان ندا كند كه : اى اهل حق ، از اهل باطل جدا شويد ، و اى اهل باطل ، از اهل حق سوا شويد . پس از يكديگر جدا شوند .
راوى پرسيد : آيا بعد از آن باز به يكديگر داخل مىشوند بهطورى كه ممتاز نباشند ؟
فرمود : نه ، زيرا كه خدا مىفرمايد :
ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ
« 6 » » « 7 » .
هامش
( 1 ) . سوره محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، آيه 18 .
( 2 ) . تفسير صافى ، ج 5 ، ص 24 - 27 در ذيل تفسير آيه 18 سوره محمّد صلّى اللّه عليه و آله .
( 3 ) . سوره شعراء ، آيه 4 .
( 4 ) . الارشاد ، ص 359 ، باب علامات القيام .
( 5 ) . الارشاد ، ص 361 ، باب علامات القيام .
( 6 ) . سوره آل عمران ، آيه 179 .
( 7 ) . تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 207 در ذيل تفسير آيه 179 سوره آل عمران .