[ ابو محمد حسن شريعى ]
اول ايشان " حسن " نام ، معروف به " شريعى " [ است ] كه كنيه او " ابو محمّد " بوده .
در كتاب بحار ، از شيخ طوسى - عليه الرحمه - در كتاب " غيبت " نقل كرده از جماعتى ، از " هارون بن موسى تلعكبرى " از " ابو على محمّد بن همام " كه كنيهء " شريعى " ، " ابو محمّد " بوده و خود هارون گفته : گمان دارم كه نامش " حسن " باشد و از جمله اصحاب امام على النقى عليه السّلام بود . و بعد از آن بزرگوار ، از اصحاب امام حسن عسكرى عليه السّلام بوده ، و او اوّل كسى بود كه ادعاى مقامى را نمود كه خدا از براى او قرار نداده بود ؛ زيرا كه شايستهء آن نبود . و آن اين بود كه ادعاى وكالت حضرت حجّت - عجّل اللّه فرجه - را نمود . بعد از آن بر خدا و حجّتهاى او دروغ بست و به ايشان نسبت داد امورى را كه لايق ايشان نبود و از آنها برىء بودند .
پس شيعيان از او كناره كردند و او را لعن نمودند و تبرّى كردند . و توقيع رفيع از ناحيه مقدسه در لعن او و امر به تبرى او بيرون آمد . " هارون بن موسى " گفته كه : بعد از آن ، كفر و الحاد از او بروز نمود و گفته : جميع مدعيان سفارت و نيابت چنين بودند كه از روى دروغ ادعاى نيابت و وكالت مىنمودند . و بدين سبب مردمان ضعيف العقل را به دور خود جمع كرده ، بعد از آن ترقى كرده ، به قول و اعتماد طايفهء " حلّاجيه " قائل شدند . چنانكه اين گونه اعتقاد از " ابو جعفر شلمغانى " و امثال وى مشهور گرديد « 1 » .
[ محمد بن نصير نميرى ]
دوم ايشان ، " محمّد بن نصير " معروف به " نميرى " بوده . مجلسى رحمه اللّه در كتاب بحار نقل كرده از شيخ طوسى در كتاب " غيبت " از " ابن نوح " از " ابو نصر ، هبة اللّه بن محمّد " [ كه ] او گفته : " محمّد بن نصير " از اصحاب امام حسن عسكرى عليه السّلام بود و بعد از وفات آن حضرت ، ادعاى مرتبه و مقام " ابى جعفر محمّد بن عثمان " را نمود و گفت : من صاحب و نايب امام زمانم ، و مانند باب هستم به سوى او . خداوند به سبب كفر و نادانى كه از او بروز كرد و به سبب لعنت نمودن " ابو جعفر " به او و تبرى نمودن از او ، او را مفتضح و رسوا گردانيد . و بعد از شريعى مدعى اين امر ، او بود .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 367 ؛ غيبت شيخ طوسى ، ص 397 .