اين دعا را به من تعليم كرده ، خواندم و به بركت آن از آن بليه نجات يافته ، مأمون گرديدم و دعا اين است : « اللّهم عظم البلاء و برح الخفاء و انقطع الرجاء و انكشف الغطاء و ضاقت الأرض و منعت السماء و اليك يا رب المشتكى و عليك المعول في الشدّة و الرخاء . اللّهم فصل على محمّد و آل محمّد اولي الأمر الذين فرضت علينا طاعتهم فعرّفتنا بذلك منزلتهم ففرّج عنّا بحقّهم فرجا عاجلا قريبا كلمح البصر أو هو اقرب يا محمّد يا علي اكفياني فإنّكما كافياى و انصراني فإنّكما ناصراى . يا مولاي ، يا صاحب الزمان ، الغوث الغوث الغوث ، ادركني ادركني » .
راوى گويد : چون آن بزرگوار اين دعا را از براى من خواند و به فقرهء " يا صاحب الزمان " رسيد ، اشاره به سينه مبارك خود نمود ، و من چنين فهميدم كه مقصود آن بزرگوار آن بود كه خوانندهء اين دعا در آن فقره ، بايد اشاره به آن حضرت نمايد » « 1 » .
مؤلف گويد كه : اين دعا در ميان شيعيان عرب ، خصوص اهل نجف ، اشتهار تمام دارد و در شدايد و بليات خاصه و عامه ، مثل بروز امراض مسريه ، از طاعون و و با و شدايد مهلكه ، از قحط و غلا و قلّت و امطار و مياه و تعديات سلاطين و حكام و نحو آن ، به اين دعا در مظان استجابات و عقيب فرايض و صلوات مداومت مىنمايند و از آن ، آثار سريعه عجيبه مشاهده گرديده است .
معجزه چهل و ششم : [ دعا جهت رفع مريضى ]
فاضل معاصر مذكور در كتاب مزبور از " شيخ ابراهيم كفعمى " در كتاب " بلد الامين " روايت كرده از مهدى عليه السّلام كه هرگاه مريض اين دعا را در ظرف تازه با تربت امام حسين عليه السّلام بنويسد و بشويد و بياشامد ، از آن مرض عافيت يابد .
فاضل معاصر مذكور گويد كه : ديدم به خط " سيد زين العابدين على بن حسين حسينى " رحمه اللّه كه اين دعا را حضرت حجّت - عجّل اللّه فرجه - در جواب ، تعليم مردى از مجاورين حاير شريف يعنى كربلاى معلّى نمود . بعد از آنكه آن مرد مرضى داشت و به آن حضرت شكايت نمود ، او را امر فرمود كه اين را بنويسد و بشويد و بياشامد . حسب الامر
هامش
( 1 ) . نجم الثاقب ، ص 469 و 470 ، باب 7 ، حكايت 24 .