فصل دوم : در زمان تولّد و كيفيت ولادت آن بزرگوار است
بدانكه مادهء تاريخ ولادت آن حضرت ، لفظ نور كه مركب از نون و واو و راء مهمله باشد ، مشهور است كه به حساب جمل سال دويست و پنجاه و شش مىشود ، و در شب هشتم شعبان واقع شده ، چنان كه از غياث بن اسد روايت شده « 1 » .
و از تاريخ ابن خلكان [ نيمه شعبان ] سنهء دويست و پنجاه و پنج ، در [ روز ] جمعه نقل شده « 2 » . و در بحار ، شب جمعه سوم شعبان دويست و پنجاه و هفت روايت كرده « 3 » .
و از اقبال " ابن طاووس " و " مصباح " شيخ و ساير كتب ادعيه نيمه شعبان نقل شده « 4 » .
و در روايت " عقيد " خادم ، مولود آن بزرگوار را در شب جمعه شهر رمضان دويست و پنجاه و چهار گفته 5 .
« و شيخ صدوق در كتاب " اكمال الدين " روايت كرده به سند خود از " محمّد بن عبد اللّه الطهوى " كه گفت : من بعد از وفات امام حسن عسكرى عليه السّلام نزد حكيمه رفتم و از او از حجّت خدا سؤال نمودم . فرمود كه : بنشين . نشستم . پس گفت : يا محمّد ، خداى تعالى روى زمين را از حجة ناطقه و صامته خالى نمىگذارد و امامت را در دو برادر غير از حسن و حسين عليهما السّلام قرار نداده و اين هم از جهت تفضيل ايشان بر ديگران بوده و خداوند اولاد حسين عليه السّلام را بر اولاد حسن عليه السّلام تفضيل داد ، چنان كه اعقاب هارون را بر اعقاب موسى
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 15 .
( 2 ) . همان ، ص 24 .
( 3 ) . همان ، ص 25 ؛ وفيات الاعيان ابن خلكان ، ج 4 ، ص 176 ، ش 562 .
( 4 ) . اقبال الاعمال چاپ علميه ، نشر ( دار الحجه ) ، ص 257 بحار الانوار ، ج 51 ، ص 16 .