احتجّوا بانّه لو كان للدّوام لما انفكّ عنه وقد انفكّ عنه فان الحائض نهيت عن الصّلاة والصّوم ولا دوام وبانّه ورد للتّكرار كقوله تعالى
وَلا تَقْرَبُوا الزِّنى
ولخلافه كقول الطّبيب لا تشرب اللّبن ولا تأكل اللّحم والاشتراك والمجاز خلاف الأصل فيكون حقيقة في القدر المشترك وبانّه يصحّ تقييده بالدّوام ونقيضه من غير تكرار ولا نقض فيكون للمشترك والجواب عن الاوّل انّ كلامنا في النّهى المطلق وذلك مختصّ بوقت الحيض لانّه مقيّد به ولا يتناول غيره الا ترى انّه عامّ لجميع أوقات الحيض
شرح
في أحد قوليه انّ النّهى كالأمر تا لنا سيّد مرتضى رضى اللّه عنه وجماعتى كه از جملهء ايشانست علّامه قدّس سرّه در يك قول كفتهاند كه نهى مثل امر است در عدم دلالت بر تكرار يعنى چنانچه امر دلالت نمىكند بر طلب فعل از مكلّف مكرّرا بلكه دلالت مىكند بر مطلق طلب فعل همچنين نهى نيز دلالت نمىكند بر طلب ترك فعل مكرّرا بلكه دلالت دارد بر مطلق طلب ترك واحتمال تكرار ومرّة هر دو دارد وجمعى قائل شدهاند به اينكه افادهء دوام وتكرار مىكند واين قول دوّم علّامه است قدس سرّه كه در نهاية اختيار نموده ونقل كرده أو را از أكثر اصوليّين ومن نيز باين قول قايلم لنا انّ النّهى يقتضى منع المكلّف من ادخال ماهيّة الفعل وحقيقة في الوجود تا احتجّوا دليل ما بر اينكه نهى مقيد تكرار است اينست كه نهى مقتضى منع مكلّف است از ايجاد حقيقت فعل واين منع متحقّق نمىشود مكر بامتناع نمودن مكلّف از ايجاد هر فردى از افراد ان حقيقت زيراكه اكر يك فردى از ان حقيقت از وى صادر شود وداخل شود در وجود خارجي لازم مىآمد ايجاد ان حقيقت نيز باعتبار وجود حقيقت در ضمن انفرد واز اين جهت اكر نهى نمايد مولى غلام خود را از فعلى وأو خود را بازدارد از ان فعل در مدّتى كه ممكن باشد أو را ايجاد انفعل در آن مدّت وبعد از ان فعل از وى صادر شود أو را در عرف عام عاصى مىشمارند ومىكويند مخالفت نهى نموده ونيكو مىدانند عقوبت أو را برين فعل وعقلا أو را مذمّت مىنمايند به حيثيّتى كه اكر در مقام اعتذار بكويد كه من امتثال نهى نمودم در مدّتى كه ممكن بود صدور ان فعل از من در ان مدّت ونهى مولى من شامل غير أن مدّت نيست پس صدور فعل از من بعد أزين مدّت قبيح نيست كسى اين عذر را از وى قبول نمىكند ومذمّت أو بحال خود باقيست وهركه رجوع بعقل خود كند صحّت اين معنى را مىيابد احتجّوا بانّه لو كان للدّوام لما انفكّ عنه وقد انفكّ تا والجواب احتجاج نمودهاند جمعى كه قايلند به اينكه نهى افادهء تكرار ودوام نمىكند بسه وجه اوّل اينكه اكر نهى موضوع باشد از براي طلب ترك دائما لازم مىآيد كه هر نهى مفيد دوام وتكرار [ باشد ودوام وتكرار از نهى منفكّ نشود وحال آنكه بسيار است كه مقصود از نهى دوام وتكرار ] نيست چنانچه در نهى حايض از نماز وروزه كه حرمت ايشان بر أو دائمي نيست ووجه