ادلّه احكام ثانويّه ( مانند : قاعدهء عسر و حرج ) .
مدرك قاعده « لا ضرر »
براى اثبات قاعدهء لا ضرر ، به اخبار و روايات بسيارى استدلال شده است ، و مصنّف از ميان آنها به دو روايت اشاره مىكند :
روايت اوّل - موثّقه زراره « 1 »
زراره از امام باقر عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمودند :
سمرة بن جندب ، درخت خرمايى در باغ مردى از انصار داشت ، و خانه آن انصارى نيز كنار درب باغ قرار داشت . سمره دائما و بدون آنكه اجازه بگيرد ، براى سركشى از درخت خرمايش ، وارد باغ مىشد . ( و لذا اسباب مزاحمت صاحبخانه را فراهم مىكرد ) مرد انصارى از سمره درخواست كرد كه براى ورود به باغ ، اجازه بگيرد . امّا سمره ، نپذيرفت .
پس مرد انصارى شكايتش را نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله برد و قصّه را براى ايشان تعريف نمود .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كسى را نزد سمره فرستاد كه او را بياورند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سمره را از قول مرد انصارى و شكايتش آگاه نمود و سپس به او فرمود : وقتى مىخواهى داخل باغ شوى ، اجازه بگير .
امّا سمره نپذيرفت . وقتى سمره ، اباء كرد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد گفتگو براى معامله با او شدند تا جايى كه ثمن را بسيار بالا بردند . ولى سمره اين معامله را نيز نپذيرفت .
سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : بهجاى اين درخت خرما ، درختى در بهشت براى
هامش
( 1 ) . موثّقه به روايتى گفته مىشود كه در ميان رجال و راويان موجود در سلسله سند آن ، شخص فاسد المذهبى باشد كه به قولش اعتماد مىشود .
در روايت مزبور نيز وجود عبد اللّه بن بكير در ميان راويان ، موجب شده كه حديث ، موثّقه شود ، زيرا عبد اللّه ، فطحى است كه مورد اعتماد مىباشد و در قولش صادق است ، و بلكه از اصحاب اجماع به شمار مىآيد .