آنكه پدرى به فرزند ناخلف خود ميگويد : فرمان مرا اطاعت مكن يعنى بعدا جزاى تو را خواهم داد . معنى تهديد به اين دليل است كه ما ميدانيم آقا ترك امتثال را نمىخواهد . پس اينك كه چنين ميگويد تهديد مىكند .
و كالدعاء و الالتماس : نهى گاهى در معنى التماس و دعاء به كار ميرود . دعاء و التماس هم طلب ترك يا طلب كف فعلند بدون معنى استعلاء . دعاء مانند
رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا .
با خضوع . و التماس مانند لا تعص ربّك ايّها الاخ بدون خضوع و بدون استعلاء .
و هذه الاربعه : تاكنون 4 قسم از اقسام طلب بيان شدند كه آنها عبارت از امر ، نهى ، تمنى و استفهام بودند . اگر بعد از اينها فعل مضارع ميآيد منصوب مىشود . در كتب نحو شرائط اين قاعده را بيان كردند .
ولى در اينجا مصنف چون خارج از بحث او بوده بطور مختصر آورده . بايد گفت دو شرط براى نصب لازم است : 1 - فعل مضارع بدون واو و فاء باشد . 2 - قصد جزاء بشود . مانند اسلم تدخل الجنه يعنى ان تسلم تدخل الجنه . ولى در مثال اسلم تدخل النار . نميتوان قصد جزاء نمود .
كقولك فى التّمنى : براى چهار قسم طلب مثال آورده . اولين آنها تمنى است . ولى بايد به اين مطلب تذكر داد . كه شرط تقديرى يا از خود طلب گرفته مىشود مانند اكرمنى ، اكرمك . يعنى ان تكرمنى اكرمك . و يا از لازم طلب مانند ليت لى مالا انفقه . طلب يا متمنّى وجود مال است . و چون وجود مال بدون رزق ميسر نيست . شارح