المستهزئين باللّه و آياته في الفترات « أولئك - الّذين - لا خلاق لهم في الآخرة و لا يكلّمهم اللّه يوم القيامة و لا يزكّيهم و لهم عذاب أليم » .
يا ابن جندب من أصبح مهموما لسوى فكاك رقبته فقدهوّن عليه الجليل و رغب من ربّه في الرّبح الحقير و من غشّ أخاه و حقّره و ناواه جعل اللّه النّار مأواه . و من حسد مؤمنا انماث الإيمان في قلبه كما ينماث الملح في الماء .
يا ابن جندب الماشي في حاجة أخيه كالسّاعي بين الصّفا و المروة ، و قاضى حاجته كالمتشحّط بدمه في سبيل اللّه يوم بدر و احد . و ما عذّب امّة إلّا عند استهانتهم بحقوق فقراء إخوانهم .
يا ابن جندب بلّغ معاشر شيعتنا و قل لهم : لا تذهبنّ بكم المذاهب فو اللّه لا تنال
شرح
نمازها غفلت ورزند ، و در خلوتها بخوابند ( و از انجام فرايض بازمانند ) آنها كه در زمان غربت و ضعف دين به خدا و آيات او استهزاء و ريشخند كنند ، اينانند كه در آخرت بهره و نصيبى ندارند و خداوند با ايشان سخن نگويد و در روز قيامت به ايشان نظر نيفكند و پاكشان نكند و عذابى دردناك دارند .
اى پسر جندب كسى كه شب خود را به روز آورد و جز براى آزادى خود ( از دوزخ و عذاب الهى ) براى چيز ديگرى اندوهگين باشد ، عذاب گران را بر خود سبك دانسته ، و در سود اندكى به پروردگار خويش راغب گشته است . و كسى كه با برادر دينى خود غشّ كند و او را كوچك شمارد و با او دشمنى كند خداوند آتش دوزخ را جايگاهش گرداند ، و كسى كه به مؤمنى حسد ورزد ، ايمان در دلش آب شود همانند نمك در آب .
اى پسر جندب كسى كه در رفع نياز برادر دينى خود گام بردارد همانند كسى است كه سعى ميان صفا و مروه كرده ، و كسى كه حاجت برادر دينى خود را برآورد مانند كسى است كه در جنگ بدر و احد در راه خدا به خون خود غلطيده ، و خدا امّتى را عذاب نكند جز در هنگامى كه نسبت به حقوق برادران دينى خود سستى روا دارند .
اى پسر جندب اين پيام را به شيعيان ما برسان و به آنها بگو : بىجهت به وضع خود مغرور