و أكمش في مهل ، و رغب في طلب ، و ذهب عن هرب ، و راقب في يومه غده ، و نظر قدما أمامه . فكفى بالجنّة ثوابا و نوالا ، و كفى بالنّار عقابا و و بالا ، و كفى باللّه منتقما و نصيرا ! و كفى بالكتاب حجيجا و خصيما !
أوصيكم بتقوى اللّه الّذى أعذر بما أنذر ، و احتجّ بما نهج ، و حذّركم عدوّا نفذ في الصّدور خفيّا ، و نفث في الآذان نجيّا فأضلّ و أردى ، و وعد فمنّى ، و زيّن سيّئات الجرائم ، و هوّن موبقات العظائم ، حتّى إذا استدرج قرينته ، و استغلق رهينته أنكر ما زيّن ، و استعظم ما هوّن ، و حذّر ما أمّن .
أم هذا الّذي أنشأه في ظلمات الأرحام ، و شغف الأستار ، نطفة دهاقا ، و علقة محاقا ، و جنينا و راضعا ، و وليدا و يافعا ، ثم منحه قلبا حافظا ، و لسانا لافظا ، و بصرا
شرح
خشنودى پروردگار رغبت و ميل كامل داشته . از آنچه بايد فرار كند بر كنار بوده ، امروز رعايت فرداى خويش را نموده ، آيندهء خويش را ديده است .
بهشت برين شايستهترين پاداش نيكوكاران ، و دوزخ مناسبترين كيفر بدكاران است ، خدا براى انتقام گرفتن و يارى كردن كافى است ، و قرآن براى بازخواست كردن و داورى خواستن كفايت مىنمايد .
توصيه مىكنم شما را به تقوا و پرهيز از خدايى كه با انذار خود ، راه عذر را بر شما مسدود ساخته ، و با دليل روشن حجت را تمام كرده ، و شما را برحذر داشته ، از دشمنى كه مخفيانه در سينههاى شما راه مىيابد و آهسته در گوشها مىدمد ، گمراه و پست مىسازد ، نويد مىدهد و انسان را به خواهش وامىدارد ، گناهان و جرائم زشت را نيكو جلوه مىدهد ، و گناهان بزرگ را سبك مىشمرد و به تدريج پيروان خود را فريب داده ؛ و در سعادت را به روى گروگان خود مىبندد ( در سراى آخرت ) آنچه را كه آراسته ، انكار مىكند ؛ و آنچه آسان جلوه داده بزرگ مىشمارد ، و از آنچه آنها را ايمن كرده سخت مىترساند . . .
مگر اين همان نطفه و خون نيمبند نيست ، كه خداوند او را در تاريكيهاى رحم و غلافهاى تو در توى ( شكم مادر ) آفريد ؛ تا ( به صورت ) جنين درآمد ، سپس كودكى شيرخوار شد ، كمكم بزرگتر گرديد تا نوجوانى ( خوشمنظر ) گرديد . و به او دلى نگهدار و زبانى گويا و چشمى نظارهگر بخشيد ، تا درك