آفات قدرت ، آرزوهاى عقل و نفس مختلف است ، طاعت از ايمان و خدمت از محبّت انفكاك نمىپذيرد ، اعمال رياكارانه مانند شاهد دروغ گوى است ، طرق تمييز حق از باطل ، نقد طريقهء جمال پرستان ، محبّت كور و كر مىكند و عاشق عيب معشوق را نمىبيند ، دل تجلّى گاه خداست ، اطمينان نفس در اتّصال كلّى بشيخ حاصل مىشود ، عرش چيست ، اسرار الهى در آفرينش آدم ، تأثير گفتن اسرار و اظهار صداقت در كشف اسرار ديگران ، معنى خلافت حق ، تأثير صحبت و مراقبهء برازخ ، بحث در اسباب وصول ، وصول به حق محتاج اسباب نيست ، مراتب صدق ، نفس انسانى بدون تعلّق نتواند بود ، مبادى معلومات انسان محدود است ، انواع چهارگانهء مرگ ، انسان مىتواند علم نامحدود حاصل كند ، معنى چشم پوشيدن و غضّ بصر ، تفاوت صفات كمال در خلق و حق ، درويشى بتعلّم بدست نمىآيد ، سائل را خوار نبايد كرد زيرا صفت جود بدون او تحقّق نمىپذيرد ، وجود حق و آثار آن ، فقير دو نوع است ، موارد گدايى در تصوّف ، تفاوت درويش به خدا و درويش از خدا ، انتقاد از مدّعيان وصول بذات ، مقصود از ايمان حركت روحى و عمل خارجى است و كسى كه داراى چنين حالتى است بمراد خويش تواند رسيد هر چند كه ديگران وى را گمراه فرض كنند ، هر كسى مستعدّ شنيدن حق نيست ، عاميان باطل و موهوم را زودتر از حقيقت مىپذيرند ، شرايط اهليّت سماع ، مقايسهء غم و شادى حسّى با غم و شادى معنوى ، غرض فرومايه گاه بمقصدى عالى بدل مىشود ، عشق بكُل و عشق بجزو ، تفاوت عشق بمطلق و مقيّد و بيان اينكه عشق بمقيّد عشق بمطلق نيست ، تأثير اخلاق حكّام در مردم ، علم نافع كدامست ، انتقاد علماء نحو ، جمال جهان جزوى از جمال مطلق است ، طرح مسئلهء فنا و بقا ، توحّد قوى و مدارك ، رعايت بدن در حدّ لزوم ، كلام ظهور شخصيّت متكلّم است ، در صورت ماندن بت پرستى است ، نقد تبعيض نژادى و بيان اينكه
شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — صفحة 959
مساهمون: بديع الزمان فروزانفر
ص٩٥٩