و راهنماى اين راه پيغمبر است و سائر ائمه معصومين - صلوات اللّه عليهم - كه راه نمودهاند و سنن و آداب وضع كردهاند و از مصالح و مفاسد راه خبر دادهاند و خود به اين راه رفتهاند و امّت را امر به تأسّى و اقتفاى خود فرمودهاند .
« لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ؛
« 1 »
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ »
« 2 »
محصل آنچه ايشان مىكردهاند و امر به آن مىفرمودهاند ، چنان كه از روايات معتبره بطريق اهلالبيت عليهم السّلام مستفاد مىشود ، از امورى كه سالك را لابد است از آن و اخلال به آن به هيچوجه جايز نيست بعد از تحصيل عقايد حقّه ، بيست و پنج چيز است :
اول - محافظت بر صلوات خمس أعني گزاردن آن در اول وقت به جماعت و سنن و آداب ؛ پس اگر بىعلّتى و عذرى از اول وقت تأخير كند يا به جماعت حاضر نشود يا سنّتى از سنن يا ادبى از آداب آن را فرو گذارد إلا نادرا از سلوك راه بيرون رفته و با ساير عوام كه در بيداى جهالت و ضلالت سرگردان مىچرند و از راه و مقصد بىخبرند و ايشان را هرگز ترقى نيست ، متساويست .
دوم - محافظت بر نماز جمعه و عيدين و [ نماز ] آيات با اجتماع شرائط الّا مع العذرا المسقط كه اگر سه جمعه متوالى ترك نماز كند بىعلّتى ، دل او زنگ گيرد به حيثيّتى كه قابل اصلاح نباشد . « 3 »
سوم - محافظت بر نماز معهوده رواتب يوميّه كه ترك آن را معصيت شمردهاند الّا چهار ركعت از نافله عصر و دو ركعت از نافله مغرب و وتيره كه ترك آن بىعذر غيرجائز است .
چهارم - محافظت بر صوم رمضان و تكميل آن چنانچه زبان را از لغو و غيبت و دروغ و نحو آن و ساير اعضا را از ظلم و خيانت ، و فطور « 4 » را از حرام و مشتبه بيشتر ضبط كند ، كه در ساير ايام مىكرده .
پنجم - محافظت بر صوم سنّت كه سه روز معهود است از هر ماهى كه معادل صوم دهر است چنان كه بىعذرى ترك نكند و اگر ترك كند ، قضا كند يا به مدّى از طعام تصدّق نمايد .
ششم - محافظت بر زكات بر وجهى كه تأخير و تأنّى جايز ندارد مگر عذرى باشد ؛ مثل فقد مستحق يا انتظار افضل مستحقّين و نحو آن .
هفتم - محافظت بر انفاق حقّ معلوم از مال : اعنى مقرّر سازد كه هر روز يا هر هفته و يا هر
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب ( 33 ) ، آيه 21 .
( 2 ) . سورهء ال عمران ( 3 ) ، آيه 31 .
( 3 ) . « ثواب الاعمال » ص 276 .
( 4 ) . چيزهايى كه افطار به آن مىشود اعمّ از طعام و غير طعام ( ويراستار ) .