به مناسبت مقام تذكر داده مىشود ، شايد در قلوب قاسيه نرمى پيدا شود :
عن عاصم بن حميد عن ابي عبد اللّه عليه السّلام في حديث قال قلت : جعلت فداك إنّي أردت أن أسئلك عن شيء أستحيي منه قال : سل قلت : أفى الجنّة غناء قال عليه السّلام : إنّ في الجنّة شجرا يأمر اللّه رياحها فتهب فتضرب تلك الشّجرة بأصوات لم يسمع الخلايق بمثلها ، ثمّ قال :
هذا عوض لمن ترك السّماع في الدّنيا من مخافة اللّه . « 1 »
و في حديث النبوي : ما من عبد يدخل الجنّة إلّا و يجلس عند رأسه و عند رجليه ثنتان من الحور العين تغنيانه بأحسن صوت . « 2 »
در تفسير در ذيل آيه
« فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ »
« 3 » در وصف تغنى و آواز در بهشت در خبر است : روزى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله وصف بهشت را مىفرمود ، مردى برپا خاست عرض كرد :
يا رسول اللّه ! در بهشت آواز خوش هست ؟ من آن را دوست دارم . فرمود : به خدايى كه جانم در يد قدرت اوست كه در بهشت درختى است كه چون آن درخت را فرمان مىرسد كه سماعى بشنوان مر بندگانى را كه در دنيا از شنيدن آوازهاى خوش خود را دور داشتند . آن درخت به آواز درآيد به تسبيح و تهليل ، چنان آوازى كه خلايق مانند آن را نشنيده باشند .
در اسرار الصلاة مرحوم حاج ميرزا جواد آقا ، طاب ثراه ، مرقوم است : در روايت مهمانى اهل بهشت خبرى وارد شده كه بعد از قرآن ، استدعاى استماع كلام حضرت پروردگار را مىنمايند . به آنها تفضل مىشود از لذت استماع . مدت مديدى بىهوش مىشوند . بعد كه بههوش مىآيند ، استدعاى زيارت جمال جميل تعالى را مىنمايند . نورى تجلى مىنمايد كه از تجلى آن نور بيهوش مىافتند . احتمال صدق اين فرمايشات كافى است كه شخص عاقل را به شوق آورد ، و براى تحصيل آن ترك نمايد آنچه را منافى به رسيدن به اين مقام است . كه فرمود : سعد غيور است من كه رسولم غيرتم از سعد زيادتر است و پروردگار من از من غيرتش زيادتر است . و غيرت ، حق سبحانه فرمودند ، ترك فواحش است در اين عالم . اين مستيها و اين حركات ، منافى رضاى اوست . فوّاره چون بلند شود سرنگون شود . رسوايى را كه از حد گذراندى ، غيرت او سبحانه در تلاطم آيد ، به اجزاء عالم امر « كن » مىرسد ؛ فرو بر و بگير او را « فيكون » عقب او حاضر است .
هامش
( 1 ) . « سفينة البحار » 3 / 819 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . سورهء روم ( 30 ) ، آيهء 15 .