اى ابا هريره ! اگر سوار بر چهارپا شدى بگو كه به عدد برداشتن گامهاى او براى تو حسنه نوشته مىشود . و اگر بر كشتى سوار شدى بگو بسم اللّه و الحمد للّه تا از كشتى فرود آيى براى تو حسنات نوشته مىشود .
و از انس روايت شده كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : ما بين چشمهاى جن و عورات بنى آدم پرده قرار داده مىشود وقتى كه اراده كنند جامه از تن بيرون نمايند ، اگر بگويد بسم اللّه را .
نيشابورى مىگويد : اگر بسم اللّه حجاب بين جن و انس باشد كه نظر به او بكنند ، پس در قيامت لا محاله حجاب بين بنده و زبانه جهنم خواهد بود . و تو مىدانى كه خداوند تسميه را در حال ذبح و رمى واجب كرده است .
و در صافى از امام محمد باقر عليه السّلام روايت است عامه كه دزديدند از كتاب خدا عظيمتر و شريفتر آيه را كه بسم اللّه باشد پس نبايد رزيّهخوانها « 1 » آن را سرقت كنند اگرچه بعد ، يك شعر بخوانند .
چنان كه در روايت كافى است « ذى بال » را حمل فرموده بر هر عظيم و صغير و فرموده :
ينبغي الإتيان بها عند افتتاح كلّ أمر عظيم و صغير ليبارك فيه .
يعنى : سزاوار است گفتن بسم اللّه را در وقت شروع به هر امر بزرگ و كوچك تا آنكه مبارك شود به او .
در توحيد صدوق و تفسير امام عليه السّلام روايت است كه مىفرمايد :
من تركها من شيعتنا امتحنه اللّه بمكروه لينبّهه على الشّكر و الثّناء و يمحق عنه و صمة تقصيره عند تركه . « 2 »
يعنى : از شيعيان ما كسىكه ترك كند بسم اللّه را ، خداوند او را امتحان مىكند به مكروهى تا آنكه متنبه كند او را بر شكر و ثناء و خدا بر طرف نمايد از او نقص تقصيرش را .
و در تفسير عياشى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه :
« ما لهم ؟ قاتلهم اللّه عمدوا إلى أعظم آية في كتاب اللّه فزعموا أنّها بدعة إذا أظهروها » « 3 »
يعنى : چه شد است آنها را ؟ خدا بكشد ايشان را . مىپوشند بزرگتر آيهء از كتاب خدا را و گمان مىكنند اگر ظاهر كنند آن را بدعت است .
و قطب راوندى در لب اللباب روايت كرده از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود : ذكر كن خداوند را
هامش
( 1 ) . نوحهخوان و مصيبتخوان .
( 2 ) . تفسير الإمام ص 22 ، التوحيد ص 230 ( با تفاوت )
( 3 ) . تفسير العياشى 1 / 21 .