در نزد هر سنگ و كلوخى و ايجاد كن در عقب هر گناهى ، توبه را و اگر گناه پنهان بوده ، توبه را نيز پنهان دار و خلق را از گناه خود مطلع مساز و اگر آن گناه ظاهر بود ، توبه را نيز ظاهر ساز تا بر مردم عدالت تو ظاهر شود . « 1 »
و در كتاب « اشعثيّات » كه هزار روايت است به يك سند صحيح از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام چنان كه در « اقبال » سيد و در رساله اجازات مفصلا حال آن كتاب را نوشتند براى رفع اشتباه بعض عظماء اصحاب كلّ كتاب لا يبدء فيه بذكر اللّه فهو أقطع .
و نيز قطب راوندى در « دعوات » خود روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : ببنديد باب معصيت را بر خود به گفتن اعوذ باللّه و بگشاييد ابواب طاعت را به گفتن بسم اللّه و فرمود :
ردّ نمىشود دعايى كه اول آن بسم اللّه گفته شود . « 2 »
و در « عيون » و « بحار الانوار » روايت است كه : هرگاه حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام در احتجاج بر رشيد مىخواستند كه به آيهاى استشهاد جويند ، اول استعاذه مىفرمودند و بعد بسم اللّه و شروع مىكردند .
و در كتاب جعفر بن محمد بن شريح كه از اجلاء اصحاب حضرت صادق عليه السّلام است او و هم پدر او . و سند كتاب او در فهرست شيخ طوسى مذكور است و در غايت اعتبار است .
به سندش از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده :
« إذا توضّأ أحدكم أو أكل أو شرب أو لبس ثوبا و كلّ شىء يصنع ينبغي أن يسمّى عليه فإن هو لم يفعل كان الّشيطان فيه شريكا » « 3 »
يعنى : در وقتى كه وضو بگيرد يكى از شما يا بخورد و يا بياشامد يا لباس بپوشد و هر كارى خواست بكند ، سزاوار است بسم اللّه بگويد و گرنه شيطان با او شريك است .
* * * در اينجا مناسب است در فضائل تسميه و تحميد و صلوات تيمنا و تبركا ذكرى بشود :
اول : و لا تكتب بخطّك غير شىء يسرّك في القيامة لو تراه ؛ يعنى به خط خود ننويس مگر چيزى را كه در روز قيامت تو را مسرور كند اگر ببينى آن را .
ناگفته نماند كه گفتن تمام اذكار و خواندن آيات و ادعيه و تسميه و استعاذه هنگامى محقق مىشود كه مؤثر در شخص باشد . نه اينكه بگويد تسميه را و ابدا در ياد خدا نباشد . يا
هامش
( 1 ) . كبريت احمر 22 .
( 2 ) . دعوات راوندى ص 52 .
( 3 ) . كبريت احمر 23 .