مىكردى ، قبل از آنكه به ما نشان دهى بهشت را و آن نعمتهايى كه براى اولياء خود در آنجا مهيا و آماده فرمودى ، براى ما آسانتر بود دخول در آتش . خطاب مىرسد : خواستم حسرت شما زياده شود ؛ به علت آنكه وقتى در خلوت بوديد با من مبارزه مىكرديد به گناهان بزرگ ، وقتى در ميان مردم بوديد از خلايق حيا مىكرديد رياكار و منافق بوديد ؛ يعنى ظاهر شما بر خلاف باطن شما بود . ( اكنت أهون النّاظرين عليكم فاليوم أذيقكم أليم عذايى مع ما حرّمتكم من نعيم ) همچنانكه جميع علوم كتب سماويه در باء بسم اللّه جمع است ، جميع مقامات عبوديت در تحتالصاق به رب به طريق صحيح شرعى است . و آن به خلق و صفات و اخلاق او جل جلاله مندرج است كه : « العبودية جوهرة كنهها الرّبوبية إلخ » و از آنست كه در تفسير مسطور است كه : فرعون قبل از آنكه دعواى ربوبيت كند ، بسم اللّه بر فوق باب قصر خود نوشته بود . پس چون ادعاى خدايى كرد و حضرت موسى عليه السّلام نفرين مىكرد و تقاضاى هلاك او را مىفرمود ، خطاب رسيد يا موسى ! لعلّك تريد إهلاكه أنت تنظر إلى كفره و أنا أنظر ألى ما كتبه على بابه يعنى اى موسى ! تو هلاك فرعون را مىخواهى و نظر به كفر او دارى و من نظر مىكنم به آنچه بر در خانه خود نوشته . پس هرگاه كافرى براى نوشتن بسم اللّه بر در سراى خود از عذاب و هلاك محفوظ ماند ، پس هرگاه مؤمن حقيقت آن را بر دل نقش كند البته محل نزول رحمت الهيه خواهد شد . « 1 »
در حكايتى آوردهاند كه : سائلى بر در سراى عالى آمد . او را چيزى ندادند . تبرى برداشت و اراده كرد منزل او را خراب كند . سبب پرسيدند . گفت : يا خانه خود را مطابق بخل خود كند يا سخاى خود را فراخور منزل خود قرار دهد .
حضرت اقدس الهى عم نواله دلقك يعنى مسخره فرعون را غرق نفرمود ، به جهت تشبه او به موسى و هارون عليهم السّلام فكيف بقائل هذه الاية الشريفه في كل عمره كما فى « الانوار النعمانية » . « 2 »
و روايت كردهاند كه : حضرت عيسى عبور فرمود به قبرى كه صاحب او را عذاب مىكردند . و پس از مراجعت ديد طبقهاى نور نثار قبر او مىشود . تعجب كرد . وحى رسيد : يا عيسى كان هذا العبد عاصيا و كان قد ترك امرأة حبلى فولدت و ربت ولده حتّى
هامش
( 1 ) . « كبريت احمر » ص 24 .
( 2 ) . همان ، انوار نعمانيه 3 / 310 .