عبد اللّه و محو كردن قرآن نازله بر او .
خوب است كه به خود آييم و از خواب غفلت بيدار شويم و پشتيبانى از دشمنان دين و قرآن ننمائيم به اجرا كردن قوانين شوم آنها . اگر بيدار نشويم بيدارمان مىكنند ، ولى آن بيدارى سودى ندارد . اين جيفه جمعآورى شده را كه با هزاران ارتكاب خلاف به دست آورديم خواهيم گذاشت و با دست تهى خواهيم رفت ، آنوقت است كه فرياد
« يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا »
« 1 » و
« يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ »
« 2 » و
« لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ »
« 3 » بلند است و راه چاره بسته شده . اكنون بايد خطاب به خود كرد و گفت :
اى نفس شرير ! به كدام قدم مىايستى در حضور پروردگار ؟ به كدام زبان جواب مىدهى ؟
آيا از قومى پذيرند كه بگويى : مركز كسب و معيشت نداشتم ، ملك مردم را غصبا تصرف نمودم تا امرار معاش كنم . با اينكه حق تعالى در قرآن كريم فرموده
« وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها »
« 4 » و نيز فرموده
« نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا . »
« 5 » .
در « مجموعه ورام » از ائمه هدى روايت شده كه : اگر كسى يك وجب از زمين غير را بدون حق بگيرد ، خداوند آن قطعه زمين را تا طبقه هفتم طوق مىنمايد و به گردن او مىاندازد .
و نيز در همان صفحه مجموعه روايت شده كه : زمانى بر مردم بيايد كه باك نداشته باشد مرد كه بگيرد مال برادر خود را از حلال يا حرام .
در تمام امورات دنيايى شخص عاقل نفع احتمالى را اقبال و دفع ضرر احتمالى را لازم مىداند ؛ پس چرا در امر آخرت اين احتياط را پيشه خود نمىكنيم ؟ در اين فرمايش جناب عيسى بن مريم تأمل كنيد كه در كشكول شيخ عليه الرحمه ذكر شده كه « قال عيسى بن مريم : يا معشر الحواريين ! ارضوا بدنيّ الدنيا مع سلامة الدين كما رضي أهل الدنيا بدنيّ الدين مع سلامة الدنيا » و معنى آن را شاعر بنظم آورده .
أرى رجالا بأدنى الدين قد قنعوا * و لا أريهم رضوا فى العيش بالدوني
فاستغن بالدين عن دنيا الملوك كما * استغنى الملوك بدنياكم عن الدين « 6 »
ترجمه : يعنى مىبينم مردمانى را كه قانعند به كم از دين و نبينم كه راضى و قانع باشند در زندگى دنيا به كم ؛ پس شما راضى و خشنود باشيد به داشتن دين ، از دنياى ملوك كما اينكه آنها راضى هستند به دنياى شما از دين .
هامش
( 1 ) . سورهء فرقان ( 25 ) ، آيه 27 .
( 2 ) . سورهء زمر ( 39 ) ، آيه 56 .
( 3 ) . سورهء زمر ( 39 ) ، آيه 58 .
( 4 ) . سورهء هود ( 11 ) ، آيه 6 .
( 5 ) . سورهء زخرف ( 43 ) ، آيه 32 .
( 6 ) . كشكول شيخ بهائى 1 / 132 .