تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
روح او مفيد است و آنچه بعد از مرگ گذاشت براى غير است شخص محسن زنده است اگرچه نقل به آن عالم شده باشد و بد كردار مرده است هر چند در دار دنياست . « 1 »

فى « مجموعة الورام »

هى الدّنيا تقول بملأ عليها * حذار حذار من بطشى و فتكى فلا يغررك حسن ابتسامى * فقولى مضحك و الفعل مبك انا الدنيا كشهد فيه سمّ * و الّا جيفهة طليت بمسك « 2 »
دنيا فرياد مىزند و مىگويد به جمعيّتى كه در اوست : دورى كن از صولت و گرفتن من . تو را مغرور نكند لبخند من ، گفتار من خنده‌آور است ولى كردار من گريه‌آور است ، من دنيا هستم به مانند عسلى كه زهر مخلوط با آن باشد و يا مثل مردارى هستم كه مشك به او ماليده باشند . خلاصه مىگويد مغرور به من مباش كه ناگهانى گلوگاه تو را مىگيرم و تو را مىكشم ما اگر از شنيدن فرياد دنيا كر هستيم از ديدن عمليّات عبرت‌آور او كه كور نيستيم كه ناگهان با افرادى چه‌ها مىكند . به سرعت عزّت را تبديل به ذلّت ، دولت را به فقر و تنگدستى ، قدرت را بدل به ضعف و ناتوانى ، بينائى را تبديل به كورى ، شنوائى را به كرى ، سلامتى را به سقم مبدّل مىكند . و ما مشاهده مىكنيم ولى عبرت نمىگيريم !
اى خداوند كريم بىنياز * چشم عبرت بين ما را كن تو باز
حديث شريف در ديدن ذريّهء رسول صلّى اللّه عليه و آله قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله من راى اولادى و صلّى علىّ طائعا و راغبا زاده اللّه فى السّمع و البصر ؛ ترجمه : فرمود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله هر كس كه ببيند اولاد مرا و صلوات بفرستد بر من از روى طوع و رغبت ، خداوند زياد مىكند قوّهء بينائى و شنوائى او را . و فى « سفينة البحار » : قال امير المؤمنين عليه السّلام : من خرج من بيته و قلّب خاتمه الى باطن كفّه و قرء :
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
، ثم قال : آمنت باللّه وحده لا شريك له آمنت بسرّ آل محمّد و علانيتهم لم ير في يومه ذلك شيئا يكرهه ؛ ترجمه : كسىكه مىخواهد از خانه بيرون رود بگرداند انگشتر خود را به كف دست و سورهء : « إنا أنزلناه » را بخواند و بعد اين دعا را بخواند در آن روز مكروهى نبيند
هامش
( 1 ) - كشكول شيخ بهايى 2 / 139 اين مطلب در « ارشاد القلوب » پيدا نشد . ( 2 ) - مجموعهء ورّام 1 / 1 .