فرمود : اين شخص حرف بزرگى دربارهء حق مىزند خداوند را وصف مىكند در حالتى كه خداوند وصفكردنى نيست يا با او بنشين ما را ترك كن يا با ما بنشين او را ترك كن .
عرض مىكند در آنچه مىخواهد بگويد من كه حرف او را نمىگويم . حضرت ابو الحسن عليه السّلام فرمود : نمىترسى عذاب كه نازل شد هم تو را بگيرد و هم او را ! نمىدانى شخصى از اصحاب موسى بود پدر او از اصحاب فرعون بود . همين كه لشكر فرعون و موسى به هم رسيدند پسر او رفت پدر خود را موعظه نمايد و برگرداند و جزء لشگر حضرت موسى عليه السّلام نمايد به دريا كه رسيدند هر دو غرق شدند ، خبر به حضرت موسى رسيد حضرت فرمود : پسر و اصل به رحمت خدا شد . حضرت فرمود : عذاب كه نازل شد بر گناهكار فرا گيرد آن اشخاصى كه نزديك و همنشين به او بودهاند . قال المجلسى :
در بيان فرمايش حضرت فرمود : جمع بين ما و تو نمىشود ممكن نيست جمع بين مجالست با ما و مجالست با او اگر با او نشستى فاسق خواهى بود ، ما با فاسق نمىنشينيم . « 1 » و فيه ايضا از عمرو بن يزيد عن ابى عبد اللّه ، فرمود : با اهل بدعت ننشينيد كه اگر نشستيد نزد مردم يكى از آنها خواهيد بود . « 2 »
رسول خدا فرمود : شخص به دين قرين و دوست خود خواهد بود . مجلسى رحمه اللّه در بيان اين فرمايش مىفرمود : شما هم نزد مردم مثل يكى از آنها مىشويد . فرمايش دلالت مىكند بر وجوب احتراز از مواضع تهمت و فعل چيزى كه باعث سوءظن شود خوشظنّى مردم مطلوب است نزد حقّ اگر براى ريا و سمعه نباشد . گاهى ممكن است در آخرت اين حسن ظن مردم به او نفع رساند ؛ زيرا وارد شده در خبر : خدا قبول مىكند شهادت مؤمنين را اگر چه خدا در خلاف آن بداند .
در بيان فرمايش حضرت كه فرمود شخص در دين دوست و قرين خود است ، يعنى نزد مردم اين شاهدست ما سبق را يا واقعا مىگردد مثل مردم آن وقت بيان مفسدهء ديگرى است . چنانچه روايت وارد شده آدم بد بدى او تعدّى مىكند به غير و قرين اغواء مىكند غير را .
دو فقره حديث از خصوص شهادت مؤمنين در حق ميّت به مناسبت مطلب فوق ذكر مىنمائيم :
هامش
( 1 ) - « بحار الانوار » 71 / 195 و 200 .
( 2 ) - « بحار الانوار » 71 / 201 .