و باياتك الّتى وقعت على ارض مصر بمجد العزّة و الغلبة بايات عزيزة و بسلطان القوّة و بعزّة القدرة و بشأن الكلمة التّآمّة و بكلماتك الّتى تفضّلت بها على اهل السّموات و الأرض و اهل الدّنيا و اهل الاخرة و برحمتك الّتى مننت بها على جميع خلقك و باستطاعتك الّتى اقمت بها على العالمين و بنورك الّذى قد خرّمن فزعه طور سينآء و بعلمك و جلالك و كبريائك و عزّتك و جبروتك الّتى لم تستقلّها الأرض و انخفضت لها السّموات و انزجر لها العمق الأكبر و ركدت لها البحار و الأنهار و خضعت لها الجبال و سكنت لها الأرض بمناكبها و استسلمت لها الخلآئق كلّها و خفقت لها الرّياح فى جريانها و خمدت لها النّيران فى اوطانها و بسلطانك الّذى عرفت لك به الغلبة دهر الدّهور و حمدت به فى السّموات و الأرضين و بكلمتك كلمة الصّدق « 1 » الّتى سبقت لأبينا ادم عليه السّلام و ذرّيّته بالرّحمة و اسئلك بكلمتك « 2 »
هامش
- بپوشيدى و داخل قبّه شدى . پس اگر دهشتى به او رسيدى آن جلاجل و آن گوى به حركت درآمده آواز آن به گوش موكّلان آن قبّه رسيده زنجير را كشيده آن كس را بدر آوردندى از بعضى چنين نقل شده ليكن اين حكايت مستند به سند معتمدى نيست .
( 1 ) . ممكن است كه مراد از اين كلمة الّصدق آن كلماتى باشد كه آدم عليه السّلام در هنگام خروج از جنّت از ربّ خود فراگرفت و توبهء او مقبول شد چنانكه خداى تعالى خبر داده و فرمود . فتلقى آدم من ربه كلمات و فتاب عليه . و آن كلمات عبارت است از قول آدم عليه السّلام كه ربّنا انّا ظلمنا انفسنا . . . و نيز ممكن است كه اين كلمه عبارت باشد از وعده و اذن خداى عز و جل آدم و فرزندان او را به بهشت اگر فرمانبردارى نمايند چنانكه فرموده قلنا اهبطوا منها جميعا فامّا يأتينّكم منّى هدى فمن تبع منّى هداى فلا خوف عليهم و لا هم يحزنون .
( 2 ) . ممكن است كه مراد از اين كلمه ، كلمهء شهادت باشد .