رسول اللّه نظر شما درباره روزه گرفتن در اين روز چيست ؟ فرمود : روزه بدار بىنيّت روزه و در روز افطار كن نه از روى شماتت و تمام روز را روزه مدار و يك ساعت بعد از عصر به شربتى از آب افطار كن كه در مثل اين روز در اين وقت جنگ از آل رسول منقضى شد و سى نفر از ايشان با موالى خود بر زمين افتاده بودند كه هريك از آنها اگر در حيات ( و زندگانى ) رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فوت مىشد ، آن حضرت صاحب تعزيهء او بود پس آنقدر امام گريست كه محاسن شريفش تر شد . و در آخر روز عاشورا سزاوار است كه يادآورى ، از حال حرم امام حسين عليه السّلام و دختران و اطفال آن حضرت كه در اين وقت در كربلا اسير دشمنان و مشغول به حزن و بكاء بودند و مصيبتهايى بر آنان گذشت كه در خاطر هيچ آفريده خطور نكند و قلم را تاب ( و طاقت ) نوشتن نباشد . پس برخيزى و سلام كنى بر رسول خدا و علىّ مرتضى و فاطمه زهرا و حسن مجتبى و ساير امامان از ذريّه سيّد الشهداء عليهم السّلام و ايشان را تعزيتگويى بر اين مصائب عظيمه با دل بريان و چشم گريان .
روز بيست و پنجم : در روز بيست و پنجم سال 94 ( نود و چهار ) به قول شيخين و كفعمى و غيره ، و به قول شيخ شهيد در روز دوازدهم سال 95 ( نود و پنجم ) كه آن سال را سنة الفقهاء مىگفتند حضرت امام زين العابدين عليه السّلام از دنيا رحلت فرمود
و قاتل آن حضرت را وليد بن عبد الملك گفتهاند و روايت شده كه در شب وفاتش آب براى وضو طلبيد و چون آب برايش آوردند فرمود : در اين آب ميته است وقتى كه آب را نزديك چراغ بردند و نگاه كردند موش مردهاى در آن بود آن را ريختند و آب ديگرى برايش آوردند ، پس خبر از فوت خود داد و در همان شب حالت اغمائى برايش روى داد ، چون به هوش آمد سورهء واقعه و انّا فتحنا را خواند و فرمود : الحمد للّه الّذى صدق وعده و اورثنا الارض نتبوّء من الجنّة حيث نشاء فنعم اجر العاملين . و در وقت وفات حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام را به سينه خود چسبانيد و اين وصيّت را كه پدر در وقت