مادر بر شما بگريد چرا منتظريد و كار حسين را تمام نمىكنيد ؟ ! پس همگى بر آن حضرت از هر سو حمله كردند ، حصين بن نمير تيرى بر دهان مقدسش زد و ابو ايّوب غنوى تيرى بر حلقوم شريفش زد ، پس آن جناب را شهيد كردند به نحوى كه ذكرش را شايسته نمىدانم . و شايسته است كه شيعيان در اين روز مشغول كارى از كارهاى دنيا نگردند و از براى خانه خود چيزى ذخيره نكنند و مشغول گريه و نوحه و مصيبت باشند و تعزيت حضرت امام حسين عليه السّلام را برگزار نمايند و به ماتم مشغول شوند به طرزى كه در ماتم عزيزترين اولاد و بستگان خود انجام مىدهند و زيارت كنند آن حضرت را به زيارت عاشورا و سعى كنند بر نفرين و لعن بر قاتلان آن حضرت و يكديگر را تعزيت گويند در مصيبت آن جناب و بگويند : اعظم اللّه اجورنا و اجوركم بمصابنا بالحسين عليه السّلام و جعلنا و ايّاكم من الطّالبين بثاره مع وليّه الامام المهدىّ من آل محمّد عليهم السّلام . و اگر كسى در اين روز در كنار قبر امام حسين عليه السّلام باشد و مردم را آب دهد مانند كسى باشد كه لشكر آن حضرت را آب داده و با آن جناب در كربلا حاضر شده باشد و خواندن هزار مرتبه توحيد در اين روز فضيلت دارد و نيز شايسته است كه شيعيان در اين روز از خوردن و آشاميدن خوددارى ورزند بدون آنكه قصد روزه كنند و در آخر روز بعد از عصر غذايى بخورند كه اهل مصيبت مىخورند مانند ماست يا شير و مانند آنها و از خوردن غذاهاى لذيذ خوددارى كنند .
و لباسهاى پاكيزه بپوشند و بند ( لباسها ) را بگشايند و آستينها را بالا بزنند به هيئت ( و شكل ) صاحبان مصيبت . شيخ طوسى در كتاب مصباح از عبد اللّه بن سنان روايت كرده كه گفت : من در روز عاشورا به خدمت امام صادق عليه السّلام رفتم ، ديدم كه رنگ مباركش متغيّر و آثار حزن و اندوه از روى شريفش ظاهر است و مانند مرواريد از ديدههاى مباركش اشك مىريزد ، گفتم : يا بن رسول اللّه سبب گريه شما چيست ؟
هرگز ديده شما گريان مباد . فرمود : مگر غافلى كه امروز چه روزى است ! مگر نمىدانى كه در مثل اين روز جدّ من حسين عليه السّلام شهيد شده است . گفتم : يا بن
اللئالي المنثورة في الأحراز والأذكار المأثورة ( دستور العمل و مرواريدهاى درخشان ) ( فارسى ) — صفحة 120
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٢٠