است و عطف قصه بر قصه است . چون امام عليه السّلام اين دعا را بعد از دعاى تحميد و صلات مىخوانده است ، اين قصهها را بر يكديگر عطف مىكرده است . و عطف قصه بر قصه ، جايز است ؛ چنانچه سابقا مذكور شد . « 1 » و لفظ « و أتباع » مبتدا است و خبر او « فاذكرهم منك » است ، كه بعد از اين مذكور مىشود .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس معنى اين كلام شريف ، آن است كه خدايا ! و تابعان پيغمبران ، جميعا را و جماعتى كه تصديق ايشان كردهاند ، از مردم روى زمين ، به امور غيبى كه محسوس نمىشود ، از احوال پروردگار و صفات او و ملائكه و معاد و به امورى كه بعد از اين خواهد شد و در آن وقت ، حاضر نبوده ، مثل احوال قيامت ، در وقتىكه معاندان و دشمنان پيغمبران ، معارضه با ايشان مىكردهاند و ايشان را به كذب و دروغ نسبت مىدادهاند و در وقتىكه اين تابعان و مصدقان ، مشتاق به پيغمبران بودهاند كه آن پيغمبران ، حقيقتهاى ايمان را به خلق برسانند . يا مراد آنكه خدايا ! تابعان پيغمبران در حقيقتهاى ايمان را - خبر اين مبتدا بعد از اين مىآيد كه - ايشان را ياد كن به آمرزش .
[ قوله : « في كلّ دهر و زمان أرسلت فيه . . . فاذكرهم منك بمغفرة و رضوان » ]
في كلّ دهر و زمان أرسلت فيه رسولا و أقمت لأهله دليلا من لدن آدم إلى محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم من أئمّة « 2 » الهدى ، و قادة أهل التقى ، على جميعهم السّلام فاذكرهم منك بمغفرة و رضوان
هامش
( 1 ) . در شرح دعاى دوم .
( 2 ) . در بالاى اين كلمه نوشته شده است : معا « كف » ؛ يعنى به ياء و همزه در نسخهء كفعمى وارد شده است .